Salo

Kijk eerst naar het vet zelf, voordat je het koopt. Goed spek is wit, bijna romig. Ziet het er geel uit, ruik en proef dan extra goed — je neus weet het het best, en bij twijfel leg je het terug. Vers spek ruikt zacht, bijna naar niets. Zuur of muf? Dan hoeft het niet mee naar huis.

Ook de huid vertelt je iets: die moet er schoon en gaaf uitzien, zonder vlekken of een uitgedroogde rand. Druk erop met je vinger. Het moet stevig aanvoelen, niet slap.

Mensen zeggen vaak: spek is puur vet, dus je kunt er niets mee bakken, het smelt gewoon weg. Nee! Er smelt inderdaad veel vet uit — spek bestaat daar grotendeels uit — maar wat overblijft bakt uit tot gouden, knapperige stukjes, geen plakkerige brij. De fout die uit dat misverstand komt: mensen bakken spek op hoog vuur, haasten zich, en gooien dan het vet weg omdat het "niet lukt". Zonde. Langzaam verhit levert spek je zowel knapperig goud als heldere, smaakvolle reuzel op.