AI լուսանկարՋեռոցում թխված ծաղկակաղամբ
Ամբողջական գլուխ ծաղկակաղամբ, թխված կարագով, կիտրոնի կեղևով և պարմեզանով։
Պիտակները որոշվում են ավտոմատ կերպով՝ ըստ բաղադրիչների, և կարող են սխալ լինել։ Եթե դա ձեզ համար կարևոր է, ստուգեք փաթեթավորումը։
Բաղադրիչներ
- 1 հատ Ծաղկակաղամբ
- 30 գ Կարագ սենյակային ջերմաստիճանի
- 1 հատ Կիտրոն մանր քերած կեղևը
- Աղ
- Սև պղպեղ թարմ աղացած
- 30 գ Պարմեզան թարմ քերած
- 1 կապ Մաղադանոս մանր կտրատած
Քայլեր
Լվացեք ծաղկակաղամբը, հեռացրեք տերևները և չոր սրբեք գլուխը մաքուր կտորով։
Խառնեք կարագը կիտրոնի կեղևի հետ և մի պտղունց աղով։
Բաշխեք կիտրոնով համեմված կարագը կաղամբի ողջ մակերեսով, ցանկության դեպքում ավելացրեք ևս մի քիչ կիտրոնի կեղև։
Ցանեք աղ և թարմ աղացած պղպեղ։
Թխեք կաղամբը տաքացրած ջեռոցում 175 աստիճանում՝ կոնվեկցիայով, 35–45 րոպե, մինչև գլուխը վերևից ոսկեգույն դառնա։
40 րոպեՄատուցելուց առաջ ցանեք պարմեզան և մաղադանոս։
Ծաղկակաղամբն ամբողջ գլխով թխելը տարբեր բան է, քան ծաղկիկներով։ Երբ գլուխը ամբողջական է, ջերմությունը մեջ է հասնում դանդաղ, շերտ-շերտ, իսկ դրսի մակերեսը ունի ժամանակ՝ չորանալու և ոսկեգույնանալու, քանի դեռ միջուկը դեռ հասունանում է։ Սա է պատճառը, որ գլուխը ամբողջությամբ չես կարող պարզապես «արագ թխել» — նրան պետք է ժամանակ՝ ներսից փափկելու համար։
Կարագն ու կիտրոնի կեղևը դրված են հենց մակերեսին ոչ թե զարդի համար։ Կարագը հալվելով ներծծվում է վերին շերտի մեջ ու օգնում ոսկեգույն կեղևի գոյացմանը, մինչդեռ կիտրոնի եթերայուղերը, որոնք կեղևի մեջ են, ջերմությունից բացվում են և կաղամբի մեղմ համին տալիս են թարմություն, որը հում կիտրոնի հյութը երբեք չէր տա։
Պատրաստության նշանը աչքով է որոշվում, ոչ թե ժամացույցով. գլուխը վերևից պետք է դառնա ոսկեգույն, իսկ դանակը՝ մտնելով կենտրոն, անցնի առանց դիմադրության, ինչպես տաք կարագի մեջ։ Եթե դանակը դեռ կանգ է առնում, կաղամբը սեղանի համար դեռ վաղ է, ինչքան էլ ժամացույցը մեկ այլ բան ասի։
Ծաղկակաղամբն ընտրելիս նայեք գլխին ոչ թե չափին, այլ խտությանը. ծաղկիկները պետք է սեղմված լինեն իրար կողք, առանց բացերի ու սևացած կետերի։ Եթե գլուխը թուլացած է ու ծաղկիկները իրարից հեռանում են, ջեռոցում նա ավելի արագ կչորանա, քան կհասունանա։
Կարագը սենյակային ջերմաստիճանում է վերցված ոչ պատահաբար. սառը կարագը կեղևի վրա հավասարաչափ չի տարածվի, կմնա կտոր-կտոր, ու թխելիս մի տեղ կայրվի, մյուս տեղում կաղամբը կմնա չոր։ Փափուկ կարագը դառնում է քսվող շերտ, որը հավասարաչափ ծածկում է ամբողջ մակերեսը և պաշտպանում է վերևի ծաղկիկները չորանալուց։
Կիտրոնի կեղևը վերցրեք միայն մանր, քերած շերտը, առանց սպիտակ մասի, որը դառը է։ Եթե կիտրոն չունեք, կարող եք փոխարինել նարնջի կեղևով նույն սկզբունքով, բայց համը այլ ուղղության կգնա՝ ավելի քաղցրավուն։
Պարմեզանն ու մաղադանոսը վերջում են ավելացվում, ջեռոցից հետո, որ պանիրը ուղղակի հալվի տաք մակերեսի վրա ու պահպանի իր համը, այլ ոչ թե այրվի ջերմության տակ ու դառնա դառնավուն։ Եթե պարմեզան չկա, կարելի է վերցնել ցանկացած կարծր, աղի պանիր, որը լավ է քերվում ու հալվում՝ հիմնական բանը, որ նա ունենա բավարար խտություն, որ չփռվի ապուրի պես։
Հայաստանյան սեղանի համար այս կաղամբը բնական հավելում է՝ լավաշով ու թարմ կանաչիով կողքից, քանի որ կաղամբի մեղմությունը լավ է հավասարակշռվում լավաշի խտությամբ ու կանաչու թարմությամբ։ Չի պետք հատուկ սոուս հորինել՝ հենց կարագն ու կիտրոնն արդեն իրենց գործն անում են։