Courgette

Pak een courgette in je hand en voel eerst het gewicht. Ze moet zwaar aanvoelen voor haar formaat, strak en glad, zonder zachte plekken. Dat voel je meteen als je zachtjes knijpt. De schil moet glanzen, niet dof zijn, en de steel mag niet verdroogd of ingetrokken zijn. Snijd je haar open, dan zie je hoe sappig ze van binnen is. En juist daarom moet je oppassen: laat je haar te lang in de pan liggen, dan valt ze zo uit elkaar. Je ziet het zo gebeuren: de plakjes worden glazig, slap, en verliezen alle weerstand, in plaats van stevig te blijven.

Sommige mensen zeggen: courgette heeft geen smaak, dus je moet haar flink kruiden om er iets van te maken. Niet waar! Bak een plakje goed en je ruikt het meteen: een zachte, bijna nootachtige geur, en de randen kleuren goudbruin. Dat is het moment waarop je proeft wat ze werkelijk is. Die fout zie je overal: mensen gooien plakjes in een volle pan, met het deksel erop, en vragen zich dan af waarom alles slap en smaakloos wordt. Bak kort, op hoog vuur, zonder deksel, zodat je het vocht ziet opstijgen als damp in plaats van te blijven liggen, en de plakjes bakken in plaats van koken. Dan ruik en zie je pas wat courgette werkelijk is.