Gerookt paprikapoeder

Kijk eerst naar de kleur voordat je iets anders doet. Gerookt paprikapoeder moet dieprood-bruin zijn, bijna als gedroogde klei. Is het poeder dof en grijzig, laat het dan staan. Die kleur is je eerste bewijs van versheid, want een oud potje verschiet en wordt vlak.

Ruik er dan aan. Een goed gerookt paprikapoeder ruikt naar een echt houtvuur, niet naar iets geparfumeerds. Twijfel je, proef dan een snufje op je vinger: de rook moet je meteen opvallen, warm en vol, niet scherp.

Sommige mensen denken dat gerookt paprikapoeder altijd scherpte geeft, net als chilipoeder. Nee! Bij dit poeder gaat het vooral om rook en diepte, al bestaat er ook een pittige variant, dus kijk op het etiket of proef vooraf een beetje. Wie het misverstand gelooft, gooit er een handvol bij in de hoop op pit, en verpest zo de balans van het gerecht. Je proeft dan alleen maar rook, en te veel rook verdrinkt al het andere, alsof je bij het vuur bent gaan staan in plaats van bij de pan. Strooi het daarom met mate, en proef tussendoor terwijl je kookt, zodat je de smaak kunt bijstellen voordat het te laat is.