Łój: zdjęcie składnika

Oleje i tłuszcze

Łój

Twardy tłuszcz otaczający nerki i polędwicę wołowiny lub baraniny, wytapiany do smażenia lub używany do tradycyjnych puddingów.

854 kcal na 100 g

Wartości odżywcze na 100 g

854 kcal

Białko1,5 g
Tłuszcz94 g
Węglowodany0 g
Błonnik0 g

Źródło: USDA FoodData Central, 2026-09-21. Na 100 g produktu surowego (wg USDA FDC).

Warto wiedzieć: Łój

Łój jest twardym tłuszczem zwierzęcym, który otacza nerki oraz okolicę lędźwiową tuszy wołowej lub baraniej. Przed użyciem w kuchni poddaje się go topieniu, co pozwala oddzielić go od tkanek łącznych i uzyskać jednolitą, płynną postać. Dobry surowy łój ma barwę białą lub lekko kremową, jest zwarty i suchy w dotyku, a jego zapach jest świeży i mięsny, bez cech zjełczenia. Surowiec zepsuty ma oślizgłą powierzchnię i wydziela kwaśny, zjełczały zapach. Łój przechowuje się w chłodnym miejscu, najlepiej w lodówce lub zamrażarce, w zamkniętym pojemniku, co zapobiega wchłanianiu zapachów innych produktów przechowywanych w tym samym miejscu. W stanie surowym, w postaci, w jakiej jest kupowany, zawiera na sto gramów 854 kilokalorie, 94 gramy tłuszczu, 1,5 grama białka i nie zawiera węglowodanów. W kuchni służy przede wszystkim do smażenia mięsa, które zyskuje dzięki niemu złocistą skórkę i wyraźny, mięsny zapach, a także do przygotowania tradycyjnych angielskich puddingów, w których nadaje ciastu lekką, wilgotną i puszystą strukturę. Łój bywa mylony ze smalcem, czyli tłuszczem wytapianym ze słoniny wieprzowej. Choć po wytopieniu oba surowce mogą wyglądać podobnie, pochodzą z innych zwierząt i różnią się twardością oraz zapachem.