Foto me AIPica Margarita
Pica klasike italiane me sos domate dhe fior di latte, e pjekur në furrë shumë të nxehtë.
Etiketat përcaktohen automatikisht nga përbërësit dhe mund të jenë të gabuara. Kontrollo paketimin nëse kjo është e rëndësishme për ty.
Përbërësit
- 220 g Miell manitoba
- 320 g Miell
- 330 ml Ujë
- 40 g Vaj ulliri
- 8 g Kripë
- 5 g Maja
- 300 g Fior di latte prerë në copa të vogla
- 400 g Pure domatesh
- Kripë sipas shijes
- Origano sipas shijes
- Borzilok i freskët, sipas shijes
- Vaj ulliri sipas shijes
Hapat
Hidhni miellin dhe miellin manitoba në një tas, tretni majanë në ujë dhe shtojeni në miell, përzieni brumin fort me duar.
Shtoni vajin e ullirit dhe kripën, vazhdoni të përzieni derisa brumi të bëhet i lëmuar dhe homogjen.
Vendosni brumin në një tas, mbulojeni me film ushqimor dhe lëreni të rritet.
120 minVendoseni brumin mbi një sipërfaqe të spërkatur me miell, ndajeni në dy pjesë të barabarta, duke u dhënë formë topi, vendosini në një tabaka dhe mbulojini me film ushqimor.
Lëreni brumin të rritet përsëri.
30 minVendoseni brumin mbi një sipërfaqe të spërkatur me miell dhe formoni bazat e picës, duke e shtrirë brumin kryesisht me duar.
Vendosni disqet e brumit në dy tepsi të lyera me vaj, shtroni një shtresë sos domatesh të përzier me vaj ulliri dhe origano.
Piqeni në furrë të nxehur në 250 gradë.
7 minNxirrni picat dhe shtoni fior di latte-n e prerë në copa të vogla.
Vendosini sërish në furrë.
7 minShtoni disa gjethe borziloku të freskët dhe shërbejini të nxehta.
Pica Margarita është thjesht brumë, sos domatesh dhe djathë – por suksesi s'është në listën e përbërësve, është në brumë që arrin të fryhet mirë dhe në furrë që arrin të djegë pa e thatë. Çdo gjë tjetër është zbukurim.
Brumi do kohë, jo nxehtësi. Dy ngjitje - jo njëra, dy - janë ato që i japin picës strukturën e lehtë, me vrima të vogla ajri brenda. Nëse e ngutni, merrni bukë të fortë, jo picë. Durimi këtu është përbërës real, jo frazë.
Furra shtëpie nuk arrin kurrë 250 gradë me gurë zjarri siç ka piceria, por mund t'i afrohet. Shenja që pica është gati s'është koha e shkruar - është buza që fillon të nxihet në pika, jo uniformisht, dhe djathi që shkrihet e fillon të nxjerrë flluska të arta, jo të bardha e të ngrira.
Mitin e dëgjoj shpesh: disa thonë se pica duhet pjekur gjithmonë me djathin brenda nga fillimi. Jo, sepse djathi, i vendosur bashkë me brumin e papjekur, ka kohë të thahet dhe të lëshojë ujë para se brumi të arrijë gatishmërinë - prandaj këtu hidhet më vonë, kur baza tashmë ka marrë formë.
Mielli manitoba këtu nuk është kapriço, është forcë - ka më shumë proteinë, pra më shumë glutinit, që mban brumin elastik kur e shtrini me duar pa e grisur. Nëse nuk e gjeni, zëvendësojeni me kriter: kërkoni miell me përmbajtje më të lartë proteine (mbi 12-13%), ose thjesht shtoni pak më shumë miell të zakonshëm dhe pritet brumi të ngjitet më ngadalë - do ju dalë një bazë më pak elastike, por e ngrënshme fare mirë.
Uji duhet në temperaturë dhome, jo i ftohtë nga frigoriferi - maja punon me ngrohtësi të butë, jo me shok të ftohtë. Nëse uji është i ftohtë, ngjitja e parë zvarritet më shumë se 120 minuta - mos u shqetësoni, pritni shenjën, jo kronometrin: brumi duhet të dyfishohet në vëllim, të jetë i fryrë dhe i lehtë kur e shtyp me gisht.
Kripa shtohet pas vajit, jo bashkë me majanë direkt - kontakti i drejtpërdrejtë i kripës me majanë e ngadalëson fermentimin. Kjo s'është bestytni, është kimi e thjeshtë e shkallës së ujit që maja e humb kur është rrethuar nga kripë e përqendruar.
Pure domatesh zgjidhet sipas kriterit të dendësisë - duhet të jetë e trashë, jo e ujshme, që të mos e lagë brumin poshtë kur piqet. Nëse keni vetëm domate të freskëta, shtypini dhe kullojini mirë nga lëngu i tepërt përpara se t'i përzieni me vaj e origano.
Fior di latte është thjesht djathë i butë qumështor - nëse nuk e gjeni, merrni kriterin: djathë i njomë, pa kripë të fortë, që shkrihet në fije, jo në grumbuj të fortë. Mozzarella e zakonshme e fortë në super-market punon, por lëshon më pak ujë se fior di latte-ja origjinale, kështu që pica juaj mund të dalë pak më e thatë sipër - jo gabim, thjesht ndryshim.
Pjekja në dy raunde - fillimisht vetëm me sos, pastaj me djathë - parandalon të metën e vërtetë: djathin e djegur përpara se baza të jetë pjekur plotësisht. Shkaku s'është koha, është sekuenca. Furra shtëpie, sa e nxehtë ta ngrini, s'arrin kurrë shpejtësinë e furrës me dru, kështu që ndarja në dy hapa i jep brumit kohë të pjekët pa i djegur djathin sipër.
·