AI լուսանկարՍպանախ, թխված պանրային կեղևի տակ
Սպանախ՝ բեշամել սոուսով և պանրով, թխված ջեռոցում ոսկեգույն կեղև ստանալու համար։
Պիտակները որոշվում են ավտոմատ կերպով՝ ըստ բաղադրիչների, և կարող են սխալ լինել։ Եթե դա ձեզ համար կարևոր է, ստուգեք փաթեթավորումը։
Բաղադրիչներ
- 1 կգ Սպանախ թարմ կամ սառեցված
- 100 գ Կարագ
- 100 գ Պարմեզան
- 250 մլ Կաթ
- 25 գ Կարագ
- 25 գ Ալյուր
- Մշկընկույզ ըստ ճաշակի
- Աղ ըստ ճաշակի
Քայլեր
Սառեցված սպանախը եփում ենք եռացող, թեթև աղի ջրում։
15 րոպեԹարմ սպանախը մաքրում ենք արմատներից, ցողուններից և թելերից, թրջում ենք սոդայով ջրում։
Մաքրված թարմ սպանախը շոգեխաշում ենք տապակի մեջ քիչ ջրով, փակված կափարիչի տակ։
Սպանախը սեղմում ենք և տապակում կարագով տապակի մեջ։
Ջեռոցը տաքացնում ենք մինչև 180 աստիճան։
Թավայի հատակը ծածկում ենք բեշամելի շերտով, դնում ենք սպանախը, վրան ավելացնում բեշամել և ցանում պարմեզան։
Թխում ենք ջեռոցում մինչև ոսկեգույն կեղև առաջանալը։
15 րոպեԹխված սպանախը դնում ենք ափսեների մեջ և մատուցում տաք։
Սպանախն այստեղ ոչ թե հարեւանություն է անում պանրին, այլ հենք է — խիտ, ջուրը հանած, որի վրա բեշամելն ու պարմեզանը կարող են կեղև կազմել։ Հենց դրանից է կախված ամեն ինչ. եթե սպանախը մնում է ջրոտ, վրան ոչ մի կեղև չի բռնի, բեշամելը պարզապես լողալու է վրան։ Ուրեմն հաջողությունը որոշվում է ոչ ջեռոցում, այլ տապակի մեջ, մինչ ջեռոց դնելը։
Ոմանք ասում են՝ սպանախը բավական է եփել ջրում, ու վերջ, հետո ուղղակի լցնել ձեւի մեջ։ Ոչ, որովհետև եփած սպանախը մինչև վերջ ջուր է, ու այդ ջուրը ջեռոցում դուրս կգա ուղիղ բեշամելի մեջ, ու դու կստանաս ոչ կեղև, այլ ապուր։ Դրա համար սպանախը սեղմվում է, հետո նոր տապակվում կարագի մեջ. սեղմելով դուրս ենք հանում ավելորդ ջուրը, տապակելով՝ փակում ենք այն, ինչ մնացել է, կարագի մեջ, որ էլ դուրս չգա։
Բեշամելն էլ ոչ թե «սոուս է վրան», այլ կապող ու պաշտպան շերտ՝ ներքևից և վերևից։ Ներքևի շերտը թույլ չի տալիս սպանախին կպչել թավային և այրվել, վերևի շերտը՝ հենքն է, որից պարմեզանը, հալվելով, կեղև կազմի։ Առանց այդ երկու շերտի՝ ստացվում է ոչ պատրաստ ուտեստ, այլ տապակած սպանախ պանրով փետրացրած վրան։
Սպանախը՝ 1 կիլոգրամ, մեծ թիվ է թվում, բայց սպանախը եփելով-սեղմելով նստում է հազարապատիկ, ուրեմն վերջում քառորդ կմնա։ Եթե թարմ է, մաքրում ենք արմատներից ու կոպիտ ցողուններից, ու անպայման թրջում ենք թույլ սոդայով ջուր, ոչ թե ավանդույթի համար, այլ որ հողն ու միջատները դուրս գան թերթերի արանքից։ Եթե սառեցված է, ավելի հեշտ է. ուղղակի եռացող, թեթև աղի ջրում եփում ենք, մինչև փափկի, ու ժամանակն այստեղ երկրորդական է, գլխավորը՝ որ տերևը դառնա փափուկ, ոչ թե փլվող։
Կարագի երկու բաժինը տարբեր գործ է անում։ 100 գրամը սպանախի տապակման համար է, այն հանում, ներծծում ու պահում է համը, ու հենվում ենք հենց դրա վրա, ոչ թե ջրի, որ սպանախը ստանա խիտ, գրեթե չոր կառուցվածք։ Մյուս 25 գրամը բեշամելի համար է, որտեղ կարագն ու ալյուրը, տաքացվելով, կազմում են հիմք, որը կաթը չի թողնում պարզ հեղուկ մնալ, այլ դարձնում է մածուցիկ, թավալվող սոուս։
Կաթը՝ 250 միլիլիտր, ներարկվում է այդ կարագ-ալյուրի խառնուրդին քիչ-քիչ, շարունակաբար խառնելով, որ կուրակներ չառաջանան։ Եթե կաթ չկա, կարելի է վերցնել նույն ծավալով նրբաշերտ սերուցք՝ ջրով նիմնաքրված, սկզբունքը մնում է նույնը՝ հեղուկ, որը կարագ-ալյուրային հիմքի հետ կազմի միատարր, խիտ սոուս։
Մշկընկույզը բեշամելում ավանդույթ չէ, այլ հնարք, որ հանում է կաթի ծանրությունը ու ավելացնում խորություն, առանց որը նկատելի լինի. մի քիչ՝ բավական է, դանակի ծայրին տեղավորվող քանակ։
Պարմեզանը վերևից ցանվում է, որ հենվելով բեշամելի վրա, ջերմության տակ հալվի ու սկսի դարչնագույնել, ոչ թե պարզապես հալվի։ Եթե պարմեզան չկա, փնտրում ես պինդ, աղի, լավ հալվող պանիր, որ ունակ է կեղև կազմել, ոչ թե լոր ու ճկուն պանիր, որը պարզապես կհեռացվի, առանց կեղև տալու։
Ջեռոցի 180 աստիճանը նշան չէ, որից ենք կրակ դնում ու մոռանում, այլ ազատ տարածք, որտեղ կեղևը կարող է ձևավորվել մինչև այրվելը։ Տնային ջեռոցներում հաճախ վերին ջեռուցումն ավելի ակտիվ է, ուրեմն վերջին րոպեներին հսկում ենք վրան, ոչ ժամացույցը. երբ կեղևը դառնում է ոսկեգույն, ոչ դեղին, ոչ մուգ, ուտեստը պատրաստ է։
·