Munt

Munt, de koelte in een blaadje. Wrijf het tussen je vingers en je ruikt meteen die frisse, bijna koele geur. Zo herken je goede munt. Een goed bosje ruikt scherp en fris zodra je het fijnsnijdt of kneust; ruikt het flauw of vaag naar hooi, dan ligt het al te lang. Kijk ook naar de kleur: felgroen en stevig, geen slappe, donkere randjes.

Sommige mensen zeggen: hoe groter het blad, hoe sterker de smaak. Welnee! Ik heb aan kleine blaadjes geroken die me meteen wakker schudden, en aan grote bosjes die nergens naar roken. Je kunt niet op je ogen afgaan, alleen op je neus, als het om de kracht van de geur gaat. Die misvatting leidt tot een vervelende keukenfout: mensen kopen de grootste bosjes munt, laten ze dagenlang in de koelkast liggen, en koken er dan mee zonder eerst te proeven of te ruiken of de frisheid er nog in zit. Het resultaat is thee of een dessert dat minder fris smaakt dan de bedoeling was. Ruik eerst, kook dan pas.