Orzechy nerkowca

Weź orzechy nerkowca do ręki i spójrz na kolor. Powinny być kremowe, jednolite, bez ciemnych plam i śladów pleśni. Pachną lekko, słodkawo, orzechowo. Jeśli czujesz zapach starego oleju albo kartonu — odłóż je, tłuszcz w nich już się zepsuł.

Te orzechy są tak tłuste, że po zmiksowaniu robią się gładkie jak śmietana. Dlatego świetnie sprawdzają się w sosach, wegańskich kremach i „serach” — nie potrzebujesz mleka, wystarczy trochę wody, czasu i cierpliwości.

Niektórzy mówią, że orzechy nerkowca można jeść prosto z łupiny, jak orzeszki ziemne albo migdały w skorupce. Nie! Łupina orzecha nerkowca zawiera żywicę, która parzy skórę i jest szkodliwa, jeśli trafi do ust surowa. Dlatego nigdy nie znajdziesz tych orzechów w łupinie w sklepie — zawsze są najpierw obrobione termicznie, a potem łuskane.

Ten mit prowadzi do błędu w kuchni: ludzie kupują „surowe” nerkowce i myślą, że to naprawdę surowy, nieprzetworzony produkt, jak surowy migdał. W rzeczywistości każdy nerkowiec, który trzymasz w ręku, już przeszedł obróbkę termiczną. Traktuj go więc jak produkt gotowy do jedzenia, a nie jak surowiznę do dalszej obróbki w piekarniku.