AI լուսանկարԿարկանդակ «Արևիկ» դդմիկով և բեկոնով
Արևի տեսք ունեցող փակ կարկանդակ՝ դդմիկով, ռիկոտայով և բեկոնով միջուկով, զարդարված կակաչի սերմերով:
Պիտակները որոշվում են ավտոմատ կերպով՝ ըստ բաղադրիչների, և կարող են սխալ լինել։ Եթե դա ձեզ համար կարևոր է, ստուգեք փաթեթավորումը։
Բաղադրիչներ
- 2 հատ Խմորիչ չպարունակող շերտավոր խմոր
- 3 հատ Դդմիկ
- 250 գ Ռիկոտա
- 2 հատ Ձու
- 100 գ Բեկոն
- 100 գ Պրովոլոնե պանիր
- Աղ ըստ ճաշակի
- Սև պղպեղ ըստ ճաշակի
- Մշկընկույզ ըստ ճաշակի
- Կակաչի սերմեր ցանելու համար
Քայլեր
Լվանում ենք դդմիկները, կտրում ենք ծայրերը և քերում ենք քերիչով։
Դդմիկին ավելացնում ենք ռիկոտան և բեկոնը, լավ խառնում ենք։
Ջարդում ենք մեկ ձու, ավելացնում ենք աղ, սև պղպեղ և մշկընկույզ ըստ ճաշակի, նորից խառնում ենք։
Պրովոլոնե պանիրը մանր կտորների ենք կտրատում և ավելացնում ենք միջուկին։
Թխման թղթով շարված թավայի վրա փռում ենք մեկ շերտ խմոր և մոտ 12 սմ տրամագծով ամանի միջոցով կենտրոնում նշում ենք շրջան։
Դդմիկ-ռիկոտա միջուկը բաշխում ենք կենտրոնում և շուրջբոլորը, կենտրոնից և արտաքին եզրից 1–2 սմ հեռավորության վրա թողնելով։
Երկրորդ շերտ խմորով ծածկում ենք և ամուր սեղմում, որպեսզի միջուկով կենտրոնական հատվածը լավ ուրվագծվի և արտաքին եզրը փակվի։
Դանակով կտրում ենք 16 հատված, չանջատելով դրանք «արևիկի» կենտրոնից՝ նախ խմորը բաժանելով 4 մասի, ապա յուրաքանչյուրը՝ ևս 4-ի։
Յուրաքանչյուր հատվածը 45°-ով ոլորում ենք դեպի վեր, որպեսզի միջուկը երևա։
Ջարդում ենք երկրորդ ձուն, խփում ենք և քսում ենք խմորի ամբողջ մակերեսին, իսկ կենտրոնում ցանում ենք կակաչի սերմեր։
Թխում ենք 180 աստիճանի վրա տաքացված կոնվեկցիայով փուռում մոտ 20–25 րոպե, մինչև ոսկեգույն կեղև գոյանալը։
23 րոպե
«Արևիկը» իրականում կարկանդակ չէ ձեր իմաստով, դա երկու շերտ պատրաստի խմորի խաղ է՝ ինչպես ավանդական հայկական խորովածի կամ կարկուտի մեջ աշխատում են շերտերով, միայն այստեղ շերտը բացում ես ոլորելով, ոչ ծալելով։ Հաջողությունը կախված է երեք բանից՝ միջուկի խոնավությունից, կենտրոնի ուրվագծման ճշտությունից և այն, թե որքան ուժով ես սեղմում երկրորդ շերտը։
Դդմիկը քերած տեսքով տալիս է շատ ջուր։ Եթե ռիկոտան ու բեկոնն ավելացնես ու հենք ուղիղ խառնես, առանց նախապես քամելու, խմորը կթրջվի ներսից, և ներքևի շերտը կմնա հում, թեկուզ վերևից ոսկեգույն երևա։ Ստալիկը կասեր՝ նայիր ոչ թե ժամացույցին, այլ հեղուկին, որ դդմիկից դուրս է եկել։
Ոմանք ասում են՝ կարևոր չէ, թե ինչքան սեղմես երկրորդ շերտը, միևնույն է կկպչի։ Ոչ, որովհետև կենտրոնական շրջանը հենց սեղմելով է ուրվագծվում, և եթե թույլ սեղմես, կտրելիս «թերթիկները» կբացվեն խառն, ոչ թե կանոնավոր։
Չորս հոգու համար այս չափը ճիշտ է, բայց եթե դդմիկը մեծ է, մեկ հանգ ավելորդ է, ավելի լավ է պակասել, քան ավելացնել։
Խմորը վերցրու պատրաստի, սառած, ոչ թարմ, որ աշխատելու ժամանակ չկպչի ու չպատռվի ոլորելիս։ Եթե միայն խմորի մեկ տեսակ կա քաղցրավենիքի բաժնում, փնտրիր հենց «առանց խմորիչի» նշումով, դա կարևոր է, որ չուռչի թխելիս ու ձևը չկորցնի։
Դդմիկը ընտրիր փափուկ, ոչ մեծ սերմերով, ավելի երիտասարդը ավելի քիչ ջուր ունի։ Եթե դդմիկ չկա, կարող ես վերցնել ցուկկինիի փափուկ տեսակ, որ դրանից էլ ավելի քամվում է։ Քերած դդմիկը մի խառնիր անմիջապես, թող մի քիչ կանգնի աղով, հետո սեղմիր ափերովդ՝ ջուրը թափելու։
Ռիկոտան տալիս է այն փափկությունը, որը չես ստացնել կարագից կամ սերուցքից, որովհետև այն գնդիկ-գնդիկ կառուցվածք ունի և թխելիս չի հալչում հարթ, մնում է հատիկավոր։ Եթե ռիկոտա չկա, կարելի է խտացրած մածուն վերցնել, բայց խոնավությունը ավելի զգուշ հանել։
Պրովոլոնեն մանր կտրատելու համար է, որ հալվելիս հատիկներով տարածվի, ոչ թե մեկ կպչուն գույն առաջացնի։ Նրա փոխարեն ցանկացած միջին կարծրության հալվող պանիր կաշխատի, գլխավորը՝ ոչ շատ յուղոտ, որ հատակին չհեղուկանա։
Բեկոնը տալիս է աղի ու ապխտած հենք, որից առանց դրա ուտեստը կդառնա չափազանց բուսական և փափուկ։ Եթե բեկոն չունես, վերցրու ցանկացած ապխտած, բարակ կտրատված միս, որ արագ տապակվի ու յուղ արձակի միջուկի մեջ։
Վառարանի հարցում՝ տնային փուռը հազվադեպ է հավասար ջերմություն տալիս բոլոր կողմերից, ուստի նայիր ոչ թե ժամացույցին, այլ կեղևին. երբ վերևը դառնում է ոսկեգույն և միջուկը կողքերից սկսում է թեթև փրփրել, պատրաստ է։ Եթե քո փուռը թեժ է ավելի ուժեղ ներքևից, 20 րոպեից հետո նայիր հատակը, որ չայրվի։