Maanzaad

Maanzaad ziet er onopvallend uit, en dat is precies zijn kracht in de keuken. Die piepkleine korrels knappen licht tussen je tanden, en wie ze fijnmaalt proeft meteen hoeveel voller en ronder de smaak wordt dan wanneer je ze zomaar over het brood strooit. Toch blijft strooien zinvol: op een warme korst geven de korrels die kleine, knisperende beet die je bij elke hap opnieuw voelt.

Kies maanzaad op gevoel: de korrels horen los en droog door je vingers te lopen, gelijkmatig van kleur. Ruik eraan. Vers maanzaad ruikt nergens naar, hooguit licht nootachtig. Ruikt het scherp en bitter, bijna als verf, dan laat je het staan. Ruikt het muf, dan is het vochtig geworden of beschimmeld, en dat proef je ook zo terug.

Sommigen zeggen dat maanzaad vooral decoratie is, een strooisel voor de vorm. Niet waar. Proef het eens apart, gemalen over wat boter op brood: dat is een smaakmaker op zichzelf. Wie het alleen als garnering ziet, maalt het nooit en strooit het rauw over het deeg. Zo'n korst smaakt aardig, maar mist de volle, nootachtige diepte die je pas proeft als je het maanzaad eerst fijnmaalt.