Soğuk Pirinç Pudingi

Süt: burada ana malzeme süt, pirinç onun içinde yumuşayan bir tane sadece. Tam yağlı süt kullanın, yarım yağlı olursa karışım o koyu kıvama gelmeden pirinç fazla şişer, sulu bir lapaya döner. Kaynatırken karıştırmazsanız dibi tutar - bu bir efsane değil, basit fizik: süt dibe çöker, şeker ve nişasta orada yanmaya başlar, kokusu tüm tencereye yayılır.

Pirinç: burada pilavlık, uzun taneli pirinç değil işinize yaramaz; o tanesi dağılmasın diye yetiştirilmiş bir şey, oysa bu tatlı tam tersini istiyor - nişastanın suya karışıp kremamsı bir doku bırakmasını. Yuvarlak taneli, sütlaç ya da risotto için kullanılan türden bir pirinç arayın; elinizde yoksa yerel bakkalda "sütlaç pirinci" diye satılan da aynı işi görür.

Vanilya çubuğu: tanelerini şekerle ovuşturmanızın sebebi var, yoksa şeker içine taneler yapışık kalır, karışıma eşit dağılmaz. Çubuğun kendisi de tencerede kalıyor çünkü kabuğunda hâlâ koku var - atmak israf. Çubuk bulamazsanız vanilya özü de olur ama o zaman tadı pişirme sonunda eklemek daha doğru, kaynatınca koku uçup gider.

Badem: kaynar suyla haşlayıp kabuğunu soymanız kozmetik bir incelik değil - kabuk acımsı bir tat taşır ve çiğnemesi sert, pürüzlü kalır, pişmiş pirincin pürüzsüzlüğüyle çelişir. Hazır kabuksuz badem bulabiliyorsanız bu adımı atlayabilirsiniz, zaman kazanırsınız. Kabaca doğrayın, toz haline getirmeyin - amaç kıtırlık, un değil.

Tuz: bir tutam, tatlıyı tuzlu yapmaz, sadece şekerin tek boyutlu tatlılığını kırar, dilde bir denge kurar. Bu, tuzlu-tatlı oyunu değil; her iyi tatlının içinde sizin fark etmeden duyduğunuz bir tutam tuz vardır.

Krema: kabarana kadar çırpıp en sona, servise yakın eklemenizin sebebi havanın kaybolmasını önlemek. Erken karıştırırsanız krema pirincin ağırlığı altında söner, o hafif bulut gibi doku kaybolur, elinizde sadece yağlı bir karışım kalır. Krema bulamazsanız kullanılacak ölçüt şu: içinde en az yüzde otuz beş yağ olan, çırpıldığında şekil tutan bir süt ürünü - kahve kreması ya da light krema bu işi yapmaz, çırpınca sıvı kalır.

Bu tatlının Türk sofrasındaki yeri biraz tuhaf olabilir - burada pirinç genelde çorbadan sonra tuzlu tarafta, pilav olarak görülür. Ama sütlaç, muhallebi geleneği zaten var, bu tatlı onlara uzak değil; sadece badem ve krema ekleyip soğuk servis ederek farklı bir noktaya taşıyor. Yanına çay gayet yakışır, tatlının soğukluğu sıcak çayla iyi bir karşıtlık kurar.

Ev ocağında bu tatlının en büyük düşmanı sabırsızlık ve ocağın en düşük ayarının bile bazı ocaklarda yeterince düşük olmaması. Eğer ocağınız en kısıkta bile fokurdatıyorsa, altına bir ısı dağıtıcı koyun ya da tencereyi daha kalın tabanlı bir tencereyle değiştirin - ince tabanlı tencerede bu tatlı dibi tutmadan pişmez.