Foto me AIPulë e pjekur me qumësht kokosi dhe karri
Pjesë gjoksi pule e skuqur shpejt, e pjekur pastaj me qumësht kokosi, karri dhe ananas.
Etiketat përcaktohen automatikisht nga përbërësit dhe mund të jenë të gabuara. Kontrollo paketimin nëse kjo është e rëndësishme për ty.
Përbërësit
- 400 g Gjoks pule
- 25 g Miell
- 3 thelb Hudhër të grira
- 1 copë Qepë e prerë imët
- 2 copë Presh i prerë në rrathë
- 2 lugë gjelle Karri
- 1 lugë çaji Koriandër e bluar
- 1 lugë çaji Qimnon
- 400 ml Qumësht kokosi
- 100 ml Krem gatimi
- 100 ml Lëng mishi/perimesh
- 100 g Spinaq
- 1 copë Brokoli i ndarë në cope
- 400 g Ananas fryti dhe shurupi, i konservuar
- 1 lugë çaji Vaj ulliri
- 1 lugë çaji Gjalpë
- majë Kripë
- majë Piper i zi i freskët
- 300 ml Oriz basmati
- 50 g Kikirikë të kripur
- 1 tufë Majdanoz i prerë imët
Hapat
Priteni gjoksin e pulës në rripa dhe kalojeni nëpër miell, kripë dhe piper.
Skuqeni shpejt mishin në një tigan të nxehtë me vaj.
4 minHiqeni mishin nga tigani dhe në të njëjtin tigan skuqni qepën, hudhrën dhe preshin (shtoni pak vaj nëse duhet) derisa të zbuten.
5 minShtoni karrin, koriandrën dhe qimnonin, përzieni mirë.
1 minShtoni qumështin e kokosit, kremin, lëngun e perimeve dhe spinaqin. Lërini të vlojnë.
5 minRregullojeni shijen me lëngun e ananasit, kripë dhe piper sipas dëshirës.
Vendoseni në një tepsi të yndyrosur bashkë me pulën, brokolin dhe ananasin.
Pjekini në furrë të parangrohur me ajër të nxehtë në 190 gradë për rreth 20-25 minuta.
22 minNdërkohë zieni orizin basmati sipas udhëzimeve të paketimit.
17 minShërbejeni me oriz, kikirikë dhe spërkatni me majdanoz.
Kjo është një pjatë hibride: mish pule i skuqur shpejt, i mbytur pastaj në një salcë kokosi me karri, dhe e gjitha e mbaruar në furrë bashkë me brokoli e ananas, derisa salca të ngjizet rreth copave. Nuk është as byrek, as gjellë shtëpie me kos — është diçka më afër kuzhinës aziatike, por e bërë me vegla që i ke në çdo kuzhinë banese: tigan, tepsi, furrë.
Suksesi varet nga dy gjëra që ndodhin në kohë të ndryshme. E para: mishi duhet skuqur shpejt dhe fort, jo zier, që të mbyllet jashtë dhe të mbetet i lëngshëm brenda — pastaj shkon në furrë ku do vazhdojë të gatuhet, ndaj nuk ka nevojë ta bësh gati që tani. E dyta: salca duhet të arrijë vetë dendësinë e duhur përpara se të shkojë në tepsi, sepse furra nuk e trash dot një lëng të holl, vetëm e nxeh.
Disa mendojnë se karri është erë e vetme, një pluhur me emër. Jo — është përzierje erëzash, dhe nëse vetëm e hedh pa e skuqur një çast në yndyrë me hudhër e qepë, mbetet i papjekur, me shije të fortë e të egër. Minuta e tij në tigan, para se të vijë qumështi, nuk është formalitet — aty hapet era.
Gjoksi i pulës pritet në rripa jo rastësisht: copa më të holla nxehen njëtrajtshëm në furrë, dhe miell-i mbi to nuk është veshje dekorative, por mbron mishin që të mos thahet dhe ndihmon salcën të ngjitet pas tij në fund. Nëse s'ke miell gruri, çdo miell tjetër i hollë bën punë — qëllimi është shtresa e hollë, jo lloji.
Qepa, hudhra dhe preshi skuqen së bashku derisa të zbuten, dhe kjo zbutje shihet: qepa bëhet e tejdukshme, jo e artë e thellë — s'duam karamelizim këtu, duam bazë të butë mbi të cilën të ngjitet era e karrit. Nëse e djegin hudhrën në këtë hap, salca merr shije të hidhur që s'ikën më, prandaj zjarri mbahet aq sa të gurgullojë vaji, jo të tymosë.
Qumështi i kokosit jep yndyrën dhe ëmbëlsinë e butë që lidh erëzat; kremi i gatimit e dendëson pak më shumë dhe e bën salcën të mbështjellë mishin në vend që të rrjedhë. Nëse nuk ke krem gatimi, mund ta zëvendësosh me diçka që ka yndyrë dhe qëndron pa u prerë në nxehtësi — kriteri është ky, jo marka apo lloji i paketuar.
Spinaqi hidhet në fund të ziejes së salcës sepse tkurret shpejt; nëse e hedh shumë herët, zhduket në asgjë dhe humbet ngjyrën e gjallë. Ananasi, nga ana tjetër, hidhet në tepsi i plotë, jo i grirë në salcë — sheqeri i tij karamelizohet pak në furrë dhe jep kontrast, ndërsa shurupi përdoret për të ëmbëlsuar e balancuar erëzat e forta, pikë për pikë, duke shijuar çdo herë. Kjo është arsyeja pse rregullimi i shijes vjen si hap i veçantë: karri plus kripë plus pak ëmbëlsi kërkojnë balancë, jo matje.
Brokoli hidhet në copa të mesme — shumë i vogël digjet, shumë i madh del i papjekur përbrenda në 20-25 minuta; shenja e gatishmërisë është ngjyra e gjelbër e ndezur dhe kërcimi i lehtë nën dhëmbë, jo koha e tabelës. Oriz basmati zihet veç, sepse gatuhet me kohë tjetër dhe nuk duhet t'i marrë lëngun salcës; kikirikët e kripur sipër japin kërcitje që pjata vetë nuk e ka, dhe majdanozi në fund është freskia që thyen peshën e yndyrës së kokosit.
Nuk kam traditë familjare pas kësaj recete për ta rrëfyer me histori — e di vetëm mekanizmin që tregova: skuqje e shpejtë, salcë e ndalur në kohën e duhur, furra si mbarim, jo si gatim nga e para.