Zdjęcie AIPieczony kurczak w sosie kokosowym curry
Kurczak zapiekany w kremowym sosie z kokosowego mleka i curry, z brokułami i ananasem, podawany z ryżem basmati.
Etykiety są ustalane automatycznie na podstawie składników i mogą być błędne. Sprawdź opakowanie, jeśli to dla Ciebie istotne.
Składniki
- 400 g Pierś z kurczaka
- 25 g Mąka
- 3 ząbek Czosnek posiekany
- 1 szt. Cebula drobno posiekana
- 2 szt. Por pokrojony w plastry
- 2 łyżka Curry
- 1 łyżeczka Kolendra mielona
- 1 łyżeczka Kmin rzymski
- 400 ml Mleko kokosowe
- 100 ml Śmietanka kremówka
- 100 ml Bulion
- 100 g Szpinak
- 1 szt. Brokuły podzielone na różyczki
- 400 g Ananas owoc i syrop, z puszki
- 1 łyżeczka Oliwa z oliwek
- 1 łyżeczka Masło
- Sól do smaku
- Czarny pieprz świeżo mielony, do smaku
- 300 ml Ryż basmati
- 50 g Orzeszki ziemne solone
- 1 pęczek Natka pietruszki drobno posiekana
Kroki
Pokrój pierś z kurczaka w paski i obtocz w mące, soli i pieprzu.
Szybko obsmaż mięso na rozgrzanej patelni z oliwą.
4 minWyjmij mięso z patelni i na tej samej patelni podsmażaj cebulę, czosnek i por (dodaj odrobinę oliwy, jeśli trzeba) aż zmiękną.
5 minDodaj curry, kolendrę i kmin rzymski, dobrze wymieszaj.
1 minDodaj mleko kokosowe, śmietankę, bulion warzywny i szpinak. Zagotuj.
5 minDopraw syropem z ananasa, solą i pieprzem do smaku.
Przełóż do natłuszczonego żaroodpornego naczynia razem z kurczakiem, brokułami i ananasem.
Piecz w nagrzanym piekarniku z termoobiegiem w 190 stopniach przez około 20-25 minut.
22 minW międzyczasie ugotuj ryż basmati według instrukcji na opakowaniu.
17 minPodawaj z ryżem, orzeszkami ziemnymi i posyp natką pietruszki.
To jest curry na raty: najpierw mięso, potem sos, na końcu piekarnik, który wszystko spaja. Dużo ludzi robi to jednym gestem na patelni od początku do końca i wychodzi im zupa z kurczakiem. Tu trzymasz etapy osobno, bo każdy ma inne zadanie, i dopiero piekarnik je łączy w jedno danie, a nie w zalewę.
Powodzenie zależy od trzech rzeczy. Po pierwsze, mięso ma być obsmażone, nie ugotowane – krótko, na mocno rozgrzanej patelni, żeby złapało kolor, zanim puści sok. Po drugie, przyprawy curry, kolendra, kmin muszą się chwilę podsmażyć w tłuszczu po cebuli, bo olejki w nich są rozpuszczalne w tłuszczu, nie w wodzie – bez tego kroku curry będzie pachniało proszkiem, nie potrawą. Po trzecie, piekarnik ma czas tylko na to, żeby brokuły zmiękły i sos się trochę zredukował, a nie na to, żeby cokolwiek ugotować od zera – to etap domykający, nie główny.
Niektórzy mówią, że do curry wrzuca się wszystko naraz i dusi do miękkości. Nie, bo wtedy mleko kokosowe się rozwarstwia pod wpływem długiego gotowania w wysokiej temperaturze, a przyprawy tracą aromat zanim zdążą się rozwinąć – to dlatego ten przepis dzieli robotę na patelnię i piekarnik, a nie na jeden wielki gar.
W polskiej kuchni to danie łamie przyzwyczajenie, że najpierw jest zupa, a na ciepło idą ziemniaki. Tu nic z tego – ryż basmati jest integralną częścią dania, nie dodatkiem obok, bo wchłania sos, którego inaczej nie da się zjeść łyżką ani widelcem. Jeśli ktoś czuje brak zupy na start, niech potraktuje to jako danie jednogarnkowe w swojej kategorii, nie jako drugie danie po czymś.
Pierś z kurczaka obtacza się w mące nie dla chrupkości, tylko po to, żeby mąka wchłonęła wilgoć z powierzchni i żeby mięso się przyrumieniło zamiast dusić we własnym soku – to zapobiega tej gumowatej, szarej piersi, którą każdy zna z nieudanego salteado. Mąka pszenna wystarczy, ale jeśli ktoś pilnuje glutenu, kryterium jest proste: potrzebujesz czegoś, co osuszy powierzchnię i da lekką powłokę – mąka ryżowa albo skrobia kukurydziana robią to równie dobrze.
Cebula, czosnek i por to baza aromatyczna, i tu akurat kolejność ma znaczenie: najpierw cebula, bo potrzebuje więcej czasu, żeby zmięknąć i zrobić się słodsza, czosnek krócej, bo się pali i wtedy gorzknieje. Pilnujesz momentu, nie minut – cebula ma przejść z ostrej bieli w szklistość, prawie przezroczystość, zanim dodasz czosnek. Por w tym zestawie jest zamiennikiem dodatkowej słodyczy i łagodności cebuli, nie konkurencją dla niej – jeśli go nie masz, kryterium jest „coś z rodziny cebulowych, łagodniejsze niż czysta cebula”, więc zadziała szalotka albo sama cebula w większej ilości.
Curry w proszku, kolendra i kmin rzymski to przyprawy o olejkach eterycznych, które potrzebują tłuszczu i ciepła, żeby się otworzyć – minuta na patelni po cebuli to nie formalność, to moment, w którym zapach z „surowego proszku” zmienia się w głęboki, ciepły aromat. Jeśli czujesz, że przyprawy zaczynają pachnieć piekąco albo gorzko, są za długo na ogniu i trzeba już zalewać płynem.
Mleko kokosowe, śmietanka i bulion budują sos na dwóch poziomach tłuszczu – kokosowe daje smak i teksturę, śmietanka łagodzi ostrość curry i spina całość, bulion rozrzedza, żeby sos nie był ciężki jak maź. Jeśli nie masz śmietanki, kryterium jest „coś tłustego i łagodnego, co nie zważy się pod wpływem kwasu” – więcej mleka kokosowego spokojnie ją zastąpi, da tylko bardziej wyraźny kokosowy charakter.
Szpinak wrzucasz do sosu jeszcze na patelni, bo on więdnie w sekundach i nie potrzebuje piekarnika – gdybyś wrzucił go później, do naczynia, zrobiłby się szary i bez wyrazu zamiast zachować kolor. Brokuły odwrotnie: idą surowe do naczynia, bo potrzebują tych dwudziestu kilku minut w piekarniku, żeby zmięknąć, ale nie rozpaść się – gotowość widzisz po tym, że różyczka ugina się pod widelcem, zamiast kruszyć się na pół.
Syrop z ananasa w sosie to tani sposób na słodko-kwaśną nutę bez dodawania osobnego cukru czy octu – ekonomia, nie fanaberia: skoro i tak otwierasz puszkę po owoc, syrop jest darmowym składnikiem, który inaczej wylałbyś do zlewu. Piekarnik na 190°C z termoobiegiem to temperatura, która pozwala brokułom dojść i sosowi się zredukować, nie przypalając wierzchu – domowy piekarnik bywa nierówny, więc jeśli twój grzeje mocniej z góry, przykryj naczynie folią na początek i zdejmij pod koniec, żeby złapać kolor.
Orzeszki ziemne i natka na końcu to kontrast chrupkości i świeżości po wyjściu z pieca – bez nich danie jest miękkie od początku do końca, a usta lubią trochę oporu. Jeśli nie masz orzeszków ziemnych, kryterium jest „coś tłustego, chrupiącego, lekko słonego” – orzechy nerkowca albo prażony słonecznik zadziałają podobnie.
I na koniec: to danie nie wybacza pośpiechu na dwóch etapach – przyprawy na patelni i brokuły w piekarniku. Jeśli skrócisz któryś, bo się śpieszysz, dostaniesz curry, które smakuje jak kompromis, nie jak danie. Cierpliwość tu nie jest ozdobnikiem, jest składnikiem tak samo jak mleko kokosowe.