AI լուսանկարԽնձորով թարթալետներ
Փափուկ խմորով հիմք, նուրբ կրեմ և խնձորի նրբակերտ «վարդեր»՝ տոնական աղանդերի համար։
Պիտակները որոշվում են ավտոմատ կերպով՝ ըստ բաղադրիչների, և կարող են սխալ լինել։ Եթե դա ձեզ համար կարևոր է, ստուգեք փաթեթավորումը։
Բաղադրիչներ
- 2 հատ Ձու
- 100 գ Շաքարավազ
- 80 գ Արևածաղկի ձեթ
- 380 գ Ալյուր
- 0.5 թ.գ. Խմորիչ
- 1 հատ Ձու
- 2 ճ.գ. Շաքարավազ
- 2 ճ.գ. Ալյուր
- 250 մլ Կաթ
- 1 հատ Կիտրոնի կեղև
- 2 հատ Խնձոր
- պտղունց Շաքարի փոշի ցանելու համար
Քայլեր
Ձուն խառնում ենք շաքարի և մաղած ալյուրի հետ մինչև համասեռ զանգված ստացվելը, քիչ-քիչ լցնում ենք տաք կաթը, անընդհատ խառնելով։
Ավելացնում ենք կիտրոնի քերած կեղևը, թույլ կրակի վրա եփում ենք կրեմը, անընդհատ խառնելով, մինչև անհրաժեշտ խտություն ստանալը։
Կրեմը տեղափոխում ենք ամանի մեջ, փակում ենք սննդային թաղանթով՝ հենվելով մակերեսին, և թողնում ենք, որ սառչի։
Ձուն ջարդում ենք և խփում ենք շաքարի հետ մինչև բաց, համասեռ գույն ստանալը, ավելացնում ենք արևածաղկի ձեթը, խմորիչը և մաղած ալյուրը։
Խմորը տեղափոխում ենք ալյուր ցանած մակերեսի վրա և արագ ձեռքով հունցում ենք մինչև փափուկ, առաձգական վիճակի հասնելը։
Խմորը գլանափայտով բացում ենք 1 սմ հաստությամբ շերտ և կտրում ենք 8 սմ տրամագծով կոլորակներ։
Մաֆինի ձևերը քսում ենք ձեթով և ցանում ենք ալյուրով, դնում ենք խմորի կոլորակները՝ ձևավորելով հիմքը, լցնում ենք սառած կրեմով։
Խնձորները կտրում ենք կիսով, հեռացնում ենք միջուկը և բարակ շերտիկներով կտրում ենք բանջարեղենի կտրիչով, ոլորում ենք վարդի տեսքով։
Թարթալետները թխում ենք նախապես 180 աստիճան տաքացրած ջեռոցում։
20 րոպեԹարթալետներին թույլ ենք տալիս սառել և մատուցումից առաջ ցանում ենք շաքարի փոշիով։
Թարթալետը, եթե պարզ ասես, դա փուճուր զամբյուռակ է՝ խմորով հիմք, որի մեջ լցնում ես սառած կրեմ և վրան դնում խնձորե «վարդ»։ Հաջողությունը երկու տեղում է որոշվում՝ կրեմի խտության և խմորի խոնավության մեջ, մնացածը՝ ձևավորում, ուրախ աշխատանք է։
Կրեմը սովորական զաբալիոն-տիպի կրեմ է, ինչպիսին դնում են էկլերների կամ տորթերի մեջ՝ ձու, շաքար, ալյուր, կաթ։ Խնդիրը մեկն է՝ չպահել կրակի վրա, մինչև եռալը սկսվի, այլ հասցնել հենաց այն խտությանը, երբ գդալի վրայից դանդաղ հետ է ընկնում, ինչպես հասուն մեղր։ Եթե եռալ թողնես, ձուն կխցկվի, և կրեմը կդառնա հատիկավոր, ոչ թավշյա։
Խմորը ոչ թարթ է, ոչ բիսկվիտային, մի միջանկյալ բան՝ խմորիչով, բայց քիչ, որ հենք բարձրանալ, պահելով իր ձևը մաֆինի խորշում։ Հունցելիս զգում ես, թե երբ նա դառնում է փափուկ ու առաձգական՝ ոչ կպչուն մատին, ոչ կոշտ, ինչպես ականջի փափլիկ հատված։
Խնձորի «վարդը» զարդ է, բայց ոչ միայն։ Բարակ շերտիկները թխման ժամանակ կքցվեն, կդառնան փափուկ, և հենց դրա համար պետք է բարակ կտրել՝ հաստ շերտը կմնա հում ու կոշտ, մինչ կրեմը արագ կծեծվի։
Ալյուրը երկու տեղում է՝ կրեմի մեջ և խմորի մեջ, և երկու դեպքում էլ պետք է մաղված լինի։ Չմաղած ալյուրը խցկվում է կրեմի մեջ կոպիճների տեսքով, իսկ խմորի մեջ տալիս է անհամասեռ կառուցվածք։ Եթե մաղ չկա, նուրբ ցանցով կրակ-մարզարան էլ կանցնի, գլխավորը՝ ալյուրը թափ տալ-փափկացնել, որ օդ մտնի։
Խմորիչը թույնաբար քիչ է վերցված՝ կես թեյի գդալ 380 գրամ ալյուրի դիմաց։ Սա ոչ թե ազատ բիսկվիտ է, որ պետք է բարձրանալ, այլ հիմք, որը պետք է մնալ ամուր՝ կրեմի ու խնձորի տակ։ Եթե ավելացնես, հիմքը կուռչի մաֆինի խորշից դուրս և կխլի տեղ խնձորից։
Կիտրոնի կեղևը դրված է կրեմի մեջ ոչ թե «բուրմունք ավելացնելու» համար, այլ կաթի յուրահատուկ, մի փիցա ծանրություն մեղմելու համար։ Եթե կիտրոն չկա, նարինջի կեղև կամ մի պտղունց վանիլին կանի նույն գործը՝ կտրել կաթի ծանր հոտը։
Խնձորն ընտրելիս նայիր թեթև կծվություն ունեցողին, քաղցրը թխելուց հետո դառնում է դույլանման ու անհամ։ Կարևորն այն է, որ խնձորի շերտը մնա ամուր, երբ ոլորում ես, այլապես «վարդը» կքանդվի ջեռոցում։ Հայաստանի խանութային խնձորների մեջ նախ փափուկ, ջրալի տեսականիներից խուսափիր, դրանք ոլորելուն պես կկոտրվեն։
Ջեռոցն ասվում է 180 աստիճան, բայց իրական նշանը սա է՝ հիմքը ոսկեգույն է դառնում, իսկ խնձորի եզրերը թեթևակի այրվում են, ոչ թե ամբողջությամբ, այլ ծայրերից։ Եթե ջեռոցդ ավելի ուժեղ թխում է, քան ասված է, հետևիր հենց այս նշանին, ոչ թե ժամացույցին։ Ժամանակը, որ նշված է, ներքևի սահման է, մնացածը՝ աչքի գործ։
·