Φωτογραφία AIΜικρές Τάρτες με Μήλο
Μικρές τάρτες με κρέμα λεμονιού και φέτες μήλου σε σχήμα τριαντάφυλλου, ψημένες σε φορμάκια για μάφιν.
Οι ετικέτες προκύπτουν αυτόματα από τα υλικά και ενδέχεται να είναι λανθασμένες. Ελέγξτε τη συσκευασία αν αυτό είναι σημαντικό για εσάς.
Υλικά
Βήματα
Χτυπάμε το αυγό με τη ζάχαρη και το σουρωμένο αλεύρι μέχρι να γίνει ομοιογενές μείγμα, προσθέτουμε σταδιακά το ζεστό γάλα, ανακατεύοντας συνεχώς.
5 λεπτάΠροσθέτουμε το τριμμένο ξύσμα λεμονιού και μαγειρεύουμε την κρέμα σε χαμηλή φωτιά, ανακατεύοντας συνεχώς, μέχρι να πάρει το επιθυμητό πάχος.
8 λεπτάΜεταφέρουμε την κρέμα σε μπολ, σκεπάζουμε με μεμβράνη ακριβώς πάνω στην επιφάνεια και αφήνουμε να κρυώσει.
30 λεπτάΣπάμε τα αυγά και τα χτυπάμε με τη ζάχαρη μέχρι να αποκτήσουν ανοιχτό, ομοιογενές χρώμα, προσθέτουμε το ηλιέλαιο, τη μαγιά και το σουρωμένο αλεύρι.
5 λεπτάΜεταφέρουμε τη ζύμη σε αλευρωμένη επιφάνεια και ζυμώνουμε γρήγορα με τα χέρια μέχρι να γίνει μαλακή, ελαστική και απαλή.
5 λεπτάΑνοίγουμε τη ζύμη με τον πλάστη σε φύλλο πάχους 1 εκ. και κόβουμε κύκλους διαμέτρου 8 εκ.
10 λεπτάΑλείφουμε τα φορμάκια για μάφιν με λάδι και πασπαλίζουμε με αλεύρι, τοποθετούμε τους κύκλους ζύμης διαμορφώνοντας τη βάση και γεμίζουμε με την κρύα κρέμα.
10 λεπτάΚόβουμε τα μήλα στη μέση, αφαιρούμε τον πυρήνα και κόβουμε λεπτές φέτες με τον κόφτη λαχανικών, τις τυλίγουμε σε σχήμα τριαντάφυλλου.
10 λεπτάΨήνουμε τις τάρτες σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς.
20 λεπτάΑφήνουμε τις τάρτες να κρυώσουν και τις πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη πριν το σερβίρισμα.
5 λεπτά
Αυτό είναι ένα δίπτυχο πιάτο μέσα σε ένα: ζύμη σαν μικρό ψωμάκι από κάτω, κρέμα ζαχαροπλαστικής στη μέση, μήλο τυλιγμένο σε τριαντάφυλλο από πάνω. Τρία διαφορετικά πράγματα που πρέπει να βγουν σωστά το καθένα, αλλιώς το σύνολο γέρνει προς τη μία ή την άλλη πλευρά — ή πολύ σφιχτό ζυμάρι, ή νερουλή κρέμα, ή μήλο που δεν κρατά σχήμα.
Η επιτυχία κρίνεται σε δύο σημεία πριν καν ανοίξεις τον φούρνο: πρώτον, η κρέμα να έχει κρυώσει τελείως πριν μπει στη ζύμη — ζεστή κρέμα σε ωμή ζύμη σημαίνει νερουλό πάτο. Δεύτερον, το μήλο να κόβεται σε φέτες τόσο λεπτές που λυγίζουν μόνα τους, χωρίς να σπάνε, γιατί εκεί κρίνεται αν θα σχηματιστεί το «τριαντάφυλλο» ή θα γίνει ένα τσαλακωμένο κομμάτι φρούτου.
Η ζύμη δεν είναι σφολιάτα ούτε τάρτα με βούτυρο — είναι μια ελαφρά, αφράτη ζύμη με λάδι και λίγη μαγιά, πιο κοντά σε ζυμαρικό πρωινού παρά σε ζαχαροπλαστείο. Αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζεσαι ψυγείο ώρες ολόκληρες πριν, αλλά χρειάζεσαι λίγη υπομονή στην κρέμα — αυτή είναι το υλικό που δεν φαίνεται στη λίστα, αλλά κρίνει το αποτέλεσμα.
Η κρέμα είναι ουσιαστικά μια μικρή κρέμ πατισιέρ: αυγό, ζάχαρη, αλεύρι σαν πυκνωτικό, γάλα για σώμα, ξύσμα λεμονιού για φρεσκάδα. Το σημάδι που ψάχνεις δεν είναι ο χρόνος στο μάτι της κουζίνας, είναι η υφή: η κρέμα πυκνώνει σταδιακά και σε κάποια στιγμή αφήνει ίχνος στην κουτάλα αντί να κυλήσει αμέσως πίσω — εκεί σταματάς, όχι αργότερα, γιατί το αλεύρι «ψήνεται» παραπάνω και η κρέμα γίνεται κολλώδης αντί για βελούδινη. Κάποιοι λένε ότι η κρέμα πρέπει να βράσει για να πήξει καλά. Όχι, γιατί το βράσιμο σπάει το αυγό και σου δίνει κρέμα με κομματάκια αντί για ομοιόμορφη υφή — θέλουμε χαμηλή φωτιά, εκεί που η επιφάνεια μόλις τρεμοπαίζει, όχι φουσκάλες.
Το ξύσμα λεμονιού εδώ δεν είναι διακόσμηση, είναι αντίβαρο στη γλύκα — αν δεν έχεις λεμόνι φρέσκο, πορτοκάλι κάνει την ίδια δουλειά όσο έχει άρωμα από φλούδα, όχι από χυμό.
Για τη ζύμη, το ηλιέλαιο δίνει ελαφρότητα χωρίς τη γεύση που θα έφερνε το ελαιόλαδο — εδώ, αν θες να βάλεις ελαιόλαδο γιατί αυτό έχεις πάντα στο ντουλάπι, διάλεξε το πιο ελαφρό, όχι το πικάντικο extra virgin, γιατί αλλιώς η ζύμη θα μυρίζει λάδι περισσότερο απ' όσο θα θέλεις σε ένα γλυκό. Η μαγιά εδώ είναι ποσότητα μικρή, μισό κουταλάκι σε όλη αυτή την ποσότητα αλευριού — δεν περιμένεις φούσκωμα σαν ψωμί, περιμένεις μόνο ελαφρότητα, μια ανάσα στη ζύμη. Το ζύμωμα το νιώθεις στα χέρια: η ζύμη περνάει από κολλώδης σε απαλή και ελαστική, σαν μαλακό λοβό αφτιού — αν μείνει κολλώδης, λίγο αλεύρι ακόμα στην επιφάνεια δουλειάς, όχι μέσα στη ζύμη, γιατί αλλιώς τη σκληραίνεις.
Το μήλο θέλει σάρκα που κρατά σχήμα όταν λυγίζει — ξινόγλυκο, σφιχτό. Αν το μήλο είναι πολύ μαλακό ή αλευρωμένο στη σάρκα, οι φέτες σπάνε στο τύλιγμα αντί να κουλουριάζουν. Δεν χρειάζεται συγκεκριμένη ποικιλία, κριτήριο είναι η σφιχτότητα όταν το δαγκώνεις ωμό.
Στον φούρνο, οι 180 βαθμοί είναι το σημάδι ότι θες ομοιόμορφο ψήσιμο χωρίς να καεί η κορυφή πριν ψηθεί η βάση — το πραγματικό σημάδι ετοιμότητας είναι η ζύμη γύρω-γύρω να παίρνει χρυσαφί χρώμα και το μήλο στην κορυφή να μαλακώνει στην άκρη χωρίς να μαυρίζει. Ο χρόνος στη συνταγή είναι το κάτω όριο — κοίταξέ τις στο φούρνο σου, που ίσως ψήνει διαφορετικά από τον διπλανό.
Μια κουζίνα διαμερίσματος εδώ δεν έχει πρόβλημα — φορμάκια μάφιν τα έχει ο καθένας, ο φούρνος σπιτιού τα παίρνει άνετα. Το μόνο σημείο που θέλει χέρι σταθερό είναι το τύλιγμα του μήλου, και αυτό δεν διορθώνεται με εξοπλισμό, μόνο με δεύτερη και τρίτη προσπάθεια.
·