Φωτογραφία AIΣικελική Πινιολάτα
Τηγανητές μπαλίτσες ζύμης βουτηγμένες σε μέλι, ένα παραδοσιακό σικελικό γλυκό.
Οι ετικέτες προκύπτουν αυτόματα από τα υλικά και ενδέχεται να είναι λανθασμένες. Ελέγξτε τη συσκευασία αν αυτό είναι σημαντικό για εσάς.
Υλικά
Βήματα
Χτυπήστε με το μίξερ τα αυγά με τη ζάχαρη μέχρι να γίνουν ένα ομοιογενές μείγμα.
Προσθέστε το γάλα, το μπέικιν πάουντερ και το ελαιόλαδο και ανακατέψτε.
Προσθέστε σταδιακά το αλεύρι, ζυμώνοντας μέχρι να γίνει η ζύμη αρκετά πηχτή.
Ζεστάνετε το ελαιόλαδο σε μια κατσαρόλα.
Παίρνετε ζύμη με ένα κουταλάκι του γλυκού και ρίχνετέ την προσεκτικά στο καυτό λάδι.
Τηγανίστε τις μπαλίτσες ζύμης μέχρι να πάρουν χρυσό χρώμα.
Βγάλτε τις τηγανισμένες μπαλίτσες σε απορροφητικό χαρτί για να φύγει το περιττό λάδι.
Σε ένα τηγάνι λιώστε το μέλι, προσθέστε τις τηγανισμένες μπαλίτσες ζύμης και ανακατέψτε απαλά.
Σερβίρετε σε μικρό πιάτο.
Τι άλλαξε
Το φυτικό λάδι αντικαταστάθηκε με Ελαιόλαδο, καθώς είναι το λάδι που χρησιμοποιείται παραδοσιακά στην τοπική κουζίνα.
Η πινιολάτα δεν είναι τίποτα περίπλοκο - μικρές μπαλίτσες τηγανητής ζύμης, λουσμένες στο μέλι. Σικελικό γλυκό, αλλά η λογική του είναι ίδια με κάθε λουκουμάδα ή θηλυκωτή: φτιάχνεις μια ζύμη αρκετά σφιχτή για να κρατάει σχήμα, τη βουτάς σε καυτό λάδι, και μετά τη ντύνεις με κάτι γλυκό. Η επιτυχία κρίνεται σε δύο σημεία - στη σωστή πυκνότητα της ζύμης πριν μπει στο λάδι, και στη θερμοκρασία του λαδιού τη στιγμή που ρίχνεις την πρώτη μπαλίτσα.
Αν η ζύμη είναι πολύ ρευστή, οι μπαλίτσες απλώνονται στο λάδι αντί να στρογγυλεύουν. Αν το λάδι δεν είναι αρκετά ζεστό, η ζύμη πίνει λάδι αντί να σφραγίζεται απ' έξω. Δύο απλά πράγματα, αλλά αν τα προσέξεις, το γλυκό βγαίνει μόνο του.
Το μέλι στο τέλος δεν είναι διακόσμηση, είναι ο δεύτερος μαγειρικός χρόνος της συνταγής: λιώνει, ζεσταίνεται, και εκεί μπαίνουν οι μπαλίτσες να πάρουν τη γλασσαρισμένη επιφάνειά τους. Χωρίς αυτό το βήμα έχεις απλά τηγανίτες.
Τα αυγά με τη ζάχαρη χτυπιούνται πρώτα μαζί γιατί έτσι η ζάχαρη διαλύεται μέσα στο υγρό και δεν μένει σαν άμμος στο τέλος. Δεν χρειάζεσαι κάτι εξεζητημένο εδώ - ένα απλό χτύπημα με το μίξερ μέχρι το μείγμα να γίνει λείο και ανοιχτόχρωμο αρκεί.
Το γάλα δίνει υγρασία στη ζύμη, το μπέικιν πάουντερ δίνει τον αέρα που θα κάνει τις μπαλίτσες να φουσκώσουν λίγο στο τηγάνισμα αντί να μείνουν σφιχτές σαν πέτρες, και το ελαιόλαδο μέσα στη ζύμη δίνει μια ελαφριά λιπαρότητα που κάνει το αποτέλεσμα πιο τρυφερό. Στην Ελλάδα το ελαιόλαδο το έχεις ήδη στο ντουλάπι, οπότε δεν χρειάζεσαι καμία αναζήτηση υποκατάστατου - απλώς χρησιμοποίησε αυτό που βάζεις συνήθως στο μαγείρεμα, όχι το πιο δυνατό και πικάντικο που έχεις για σαλάτες, γιατί εδώ δεν θέλεις να ανταγωνίζεται με τη γλύκα.
Το αλεύρι μπαίνει σταδιακά, όχι επειδή κάποιος κανόνας το λέει, αλλά επειδή έτσι ελέγχεις την πυκνότητα. Σταματάς όταν η ζύμη είναι αρκετά πηχτή ώστε να κρατιέται στο κουταλάκι χωρίς να κυλάει - αν τη δεις να στάζει, θέλει λίγο ακόμα αλεύρι. Κάποιοι νομίζουν πως πρέπει να ζυγίζεις ακριβώς την ποσότητα αλευριού. Όχι, γιατί κάθε αλεύρι πίνει υγρασία διαφορετικά ανάλογα με την υγρασία του χώρου και τη μάρκα· η ζύμη σου λέει πότε έφτασε, όχι η ζυγαριά.
Για το τηγάνισμα, το λάδι πρέπει να είναι αρκετά ζεστό ώστε μια μικρή σταγόνα ζύμης να αρχίσει αμέσως να φυσαλίζει γύρω της μόλις πέσει μέσα - αν βυθιστεί σιωπηλά και μείνει στον πάτο για λίγα δευτερόλεπτα, δεν είναι ακόμα έτοιμο. Το χρυσό χρώμα είναι το σημάδι που ψάχνεις, όχι το ρολόι· κάθε κουζίνα, κάθε μάτι εστίας έχει τη δική του ένταση, οπότε η πρώτη μπαλίτσα είναι πάντα δοκιμαστική.
Το απορροφητικό χαρτί δεν είναι λεπτομέρεια αισθητικής, προλαβαίνει να μείνει η πινιολάτα βαριά και λιπαρή στο στόμα· το λάδι που στραγγίζει εκεί είναι λάδι που δεν θα πιεις μαζί με το γλυκό.
Τέλος, το μέλι το λιώνεις σε χαμηλή φωτιά, όχι σε δυνατή - αν βράσει δυνατά, καραμελώνει και πικρίζει. Το σημάδι είναι όταν ρευστοποιείται εντελώς και κινείται ελεύθερα στο τηγάνι σαν νερό. Εκεί ρίχνεις τις μπαλίτσες και ανακατεύεις απαλά, ώστε να καλυφθούν παντού χωρίς να σπάσουν. Έξι μερίδες είναι το μέγεθος μιας μικρής παρέας στο τραπέζι μετά το φαγητό - μικρό πιάτο, λίγες μπουκιές, όχι γεύμα.