Yapay zeka fotoğrafıSicilya Usulü Pignoccata (Ballı Hamur Topları)
Sicilya'nın geleneksel ballı hamur topu tatlısı: çıtır hamur parçaları balda şekerlenir ve küçük bir tabakta servis edilir.
Etiketler malzemelerden otomatik olarak belirlenir ve hatalı olabilir. Sizin için önemliyse ambalajı kontrol edin.
Malzemeler
- 3 adet Yumurta
- 250 ml Süt
- 3 yemek kaşığı Şeker
- 1 yemek kaşığı Ayçiçek Yağı
- 1/2 paket Kabartma Tozu
- Un gerektiği kadar
- Ayçiçek Yağı kızartmak için, gerektiği kadar
- Bal tadına göre
Yapılışı
Yumurtaları şekerle mikser yardımıyla pürüzsüz bir karışım olana kadar çırpın.
Süt, kabartma tozu ve ayçiçek yağını ekleyip karıştırın.
Unu azar azar ekleyerek, hamur yeterince koyulaşana kadar yoğurun.
Bir tencerede ayçiçek yağını kızdırın.
Hamurdan tatlı kaşığıyla parçalar alıp dikkatlice kızgın yağa bırakın.
Hamur toplarını altın rengi alana kadar kızartın.
Kızarmış topları fazla yağı almak için kağıt havlu üzerine alın.
Bir tavada balı eritin, kızarmış hamur toplarını ekleyip nazikçe karıştırın.
Küçük bir tabakta servis edin.
Bu, aslında bir zeytinyağı ve tatlı tarihinin mutfakta nasıl iz bıraktığını gösteren bir tatlı: hamurdan küçük toplar kızartılır, sonra erimiş balda yuvarlanır ve bir araya yapışarak küçük bir tepecik oluşturur. Sicilya'da bunu Noel'de masaya koyarlar çünkü bal pahalı bir maldeydi bir zamanlar, şimdi de bayram sofralarının göstergesi olarak kaldı — yani gelenek büyüden değil, ekonomiden geliyor: nadir bulunan şey, önemli günde sofraya çıkar.
Tutup tutmaması tek bir şeye bağlı: hamurun kıvamı ve yağın sıcaklığı. Hamur çok sıvıysa toplar yağda dağılır, çok koyuysa içi çiğ kalır kabuğu yanar. Yağ da yeterince kızgın olmazsa hamur yağı emer, ağır ve yağlı bir lokma çıkar ortaya — hafif değil, tok tutan ama yorucu bir tatlı olur.
Ev ocağında bu iş tencereyle yürür, derin yağ kızartma makinesi aramaya gerek yok. Küçük partiler halinde kızartmak, sabırla — bir kerede hepsini tencereye boşaltmamak — asıl mesele burada.
Yumurta ve şeker, mikserle çırpılınca hamura hem bağ hem hafiflik verir; karışım köpürüp açık renge dönene kadar çırpmak gerek, bu işaret görülür — karışım kalınlaşır ve bantlar bırakır gibi akar. Süt ılık olursa kabartma tozu daha iyi çalışır, soğuk süt tozu tembelleştirir.
Un burada "gerektiği kadar" yazılmış, çünkü unun nem oranı her torbada farklıdır — kriter şu: hamur kaşıkla alınabilecek, akmayan ama elle yoğrulamayacak kadar yumuşak bir kıvamda olmalı. Çok sert hamur kızartınca içi hamur kalır, çünkü dışı hızla kabuk bağlar ve ısı içeri giremez; bu yüzden azar azar un eklemek, durup kıvamı kontrol etmek, acele etmemek gerekiyor.
Kızartma yağının sıcaklığı gözle anlaşılır: hamurdan küçük bir parça atınca hemen yüzeye çıkıp köpürerek kabarmalıysa yağ hazırdır. Köpürmeden dibe çökerse yağ henüz soğuktur, bekleyin — bazıları "yağ dumanlanınca hazırdır" der, hayır, çünkü o noktada yağ zaten fazla ısınmış ve dışını anında yakar, içini çiğ bırakır.
Hamur topları yağda büyüdükçe renk değiştirir — açık sarıdan altın sarısına, kabuk sertleşmeye başlar; bu an çıkarma anıdır, geç kalırsa kabuk kalınlaşır ve balı tutmaz, çatlar. Kağıt havluya almak gösteriş değil, fazla yağı çekip tatlının ağırlaşmasını önlemek içindir.
Bal, doğrudan ateşte değil hafif ısıtılarak akışkanlaşır — kaynatmaya gerek yok, kaynarsa bal acılaşır ve kendine özgü kokusunu kaybeder. Hamur topları bu ılık bala atılıp nazikçe çevrilince her birinin yüzeyi ince bir tabakayla kaplanır, bu da onları birbirine yapıştırıp küçük bir yığın haline getirir — kalıba dökmeye gerek yok, bal soğudukça kendi kendine tutar.
Servis küçük bir tabakta olur çünkü bu, tok tutan ama yoğun bir tatlı; büyük porsiyon beklemeyin. Bu tarifi Sicilya'daki asıl hâliyle karşılaştırma şansım yok, kendi mutfağımda denediğim kadarını söylüyorum: sabırla küçük partiler halinde kızartılırsa iş kolaylaşır, acele ederseniz tencere taşar ve hamur topları birbirine yapışır.