Φωτογραφία AIΠίτα με Ροδάκινο
Ένα απαλό κέικ με ροδάκινο, ιδανικό για να το απολαύσετε στο κολατσιό ή το απόγευμα.
Οι ετικέτες προκύπτουν αυτόματα από τα υλικά και ενδέχεται να είναι λανθασμένες. Ελέγξτε τη συσκευασία αν αυτό είναι σημαντικό για εσάς.
Υλικά
- 280 γρ. Ροδάκινο
- 160 γρ. Ζάχαρη
- 2 τεμ. Αυγά
- 90 ml Γάλα
- 80 ml Ελαιόλαδο
- 250 γρ. Αλεύρι
- 50 γρ. Άμυλο πατάτας
- 16 γρ. Μπέικιν πάουντερ
- 1 τεμ. Ροδάκινο για διακόσμηση
Βήματα
Πλύνετε και καθαρίστε τα ροδάκινα, κόψτε τα σε μικρά κομμάτια και πολτοποιήστε τα στο μπλέντερ μέχρι να γίνουν ομοιογενής πουρές.
Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατέψτε τα αυγά με τη ζάχαρη και χτυπήστε με το μίξερ μέχρι να γίνουν ανάλαφρα και κρεμώδη.
Συνεχίζοντας να χτυπάτε, προσθέστε το γάλα, το ελαιόλαδο και τον πουρέ ροδάκινου.
Κοσκινίζοντας, προσθέστε το αλεύρι, το άμυλο πατάτας και το μπέικιν πάουντερ. Ανακατέψτε μέχρι να γίνει ομοιογενής ζύμη.
Αδειάστε τη ζύμη σε φόρμα διαμέτρου 22 εκ., αλειμμένη με βούτυρο και πασπαλισμένη με αλεύρι.
Κόψτε το ροδάκινο σε λεπτές φέτες και τοποθετήστε τις στην επιφάνεια της ζύμης.
Ψήστε σε προθερμασμένο φούρνο με αέρα στους 175 βαθμούς για περίπου 50-55 λεπτά.
55 λεπτάΑφήστε την πίτα να κρυώσει και μεταφέρετέ την σε πιατέλα σερβιρίσματος.
Αυτό δεν είναι τούρτα, είναι πίτα — δηλαδή ένα απλό κέικ με βάση από πουρέ φρούτου αντί για πολύ βούτυρο. Η επιτυχία της δεν κρίνεται στη γεύση, κρίνεται στο αν θα σηκωθεί ομοιόμορφα και θα ψηθεί μέχρι τον πάτο χωρίς να καεί η φέτα ροδάκινου από πάνω. Δύο πράγματα την κρατούν ζουμερή αλλά όχι λασπωμένη: ο πουρές πρέπει να είναι σχεδόν χωρίς κομμάτια, και το άμυλο πατάτας δίπλα στο αλεύρι δουλεύει σαν αντίβαρο — απορροφά μέρος της υγρασίας που φέρνει το φρούτο, αλλιώς η ζύμη δεν θα στέκεται.
Κάποιοι θα πουν «βάλε κι άλλο αλεύρι να σφίξει καλύτερα». Όχι, γιατί τότε χάνεις την ελαφράδα — το σωστό εργαλείο εδώ είναι το άμυλο, όχι περισσότερο αλεύρι. Η ζάχαρη δεν είναι μόνο γλύκα· βοηθά τα αυγά να χτυπηθούν σε αφράτο, ανοιχτόχρωμο μείγμα, κι αυτός ο αέρας είναι που κρατάει την πίτα ελαφριά παρά το φρούτο.
Η θερμοκρασία και ο χρόνος στη συνταγή είναι το κάτω όριο, όχι ο νόμος. Σε οικιακό φούρνο, ιδίως αν δεν έχει καλή κυκλοφορία αέρα, το κέντρο μπορεί να χρειαστεί λίγο παραπάνω — το σημάδι είναι ότι μια ξύλινη οδοντογλυφίδα βγαίνει καθαρή από τη μέση, όχι ο χρονοδιακόπτης.
Το ροδάκινο εδώ παίζει διπλό ρόλο: μέσα στη ζύμη ως πουρές δίνει υγρασία και άρωμα, πάνω ως φέτες δίνει όψη και λίγη πικράντζα καραμελωμένη από το ψήσιμο. Αν δεν είναι εποχή για φρέσκο ροδάκινο, κονσερβοποιημένο σε σιρόπι δουλεύει, απλώς στραγγίστε το καλά πρώτα — αλλιώς το μείγμα θα γίνει πιο υγρό απ' όσο προβλέπει η αναλογία αλευριού-αμύλου και η πίτα θα βουλιάξει στη μέση.
Το ελαιόλαδο αντί για βούτυρο δεν είναι εδώ θέμα μόδας ή «πιο υγιεινό» — είναι πρακτικό: δίνει υγρασία χωρίς να χρειάζεται να λιώσει και να κρυώσει πάλι σαν το βούτυρο, οπότε η ζύμη φτιάχνεται πιο γρήγορα και πιο ομοιόμορφα. Αν προτιμάτε πιο ήπια γεύση, διαλέξτε ένα ελαιόλαδο ελαφρύ, όχι το πιο πικάντικο που έχετε για τη σαλάτα — εδώ δεν θέλουμε να νιώσουμε το λάδι, θέλουμε απλώς να κάνει τη δουλειά του.
Το μπέικιν πάουντερ είναι το μόνο υλικό που δεν συγχωρεί αμέλεια: 16 γραμμάρια σε αυτή την αναλογία αλευριού είναι αρκετά γενναία δόση, γιατί η ζύμη είναι βαριά από τον πουρέ και χρειάζεται δύναμη να σηκωθεί. Αν το κόψετε λίγο επειδή σας φαίνεται πολύ, η πίτα θα μείνει πλακουτσωτή και στρυφνή στο κέντρο — εκεί ακριβώς που είναι πιο υγρή από το φρούτο.
Το άμυλο πατάτας, αν δεν το έχετε, αντικαθίσταται από οτιδήποτε απορροφά υγρασία χωρίς να φέρνει δική του γεύση — κορν φλάουρ είναι η πιο κοντινή λύση, σε ίδια ποσότητα.
Η φόρμα των 22 εκ. δεν είναι τυχαία: σε μικρότερη φόρμα η ζύμη θα είναι πιο ψηλή και θα χρειαστεί πολύ παραπάνω χρόνο στο κέντρο ενώ η επιφάνεια θα έχει ήδη σκουρύνει. Αν έχετε μόνο μεγαλύτερη φόρμα, η πίτα θα βγει πιο λεπτή και θα ψηθεί πιο γρήγορα — τσεκάρετε νωρίτερα.
Αφήστε την να κρυώσει εντελώς πριν την κόψετε, όχι από τυπικότητα αλλά γιατί ο πουρές μέσα συνεχίζει να «δένει» καθώς κρυώνει· κομμένη ζεστή θα σας φανεί πιο υγρή απ' όσο πραγματικά είναι.