AI-fotoChiffoncake met chocolade
Een luchtige chiffoncake met chocolade, licht van structuur en rijk van smaak.
Labels worden automatisch bepaald op basis van de ingrediënten en kunnen onjuist zijn. Controleer de verpakking als dit voor jou belangrijk is.
Ingrediënten
- 4 stuks Eieren
- 220 g Suiker
- 190 g Bloem
- 30 g Cacaopoeder
- 150 ml Water
- 65 g Pure chocolade
- 85 ml Zonnebloemolie
- 8 g Bakpoeder
- 0.5 tl Zuiveringszout
- 1 snufje Zout
Stappen
Verwarm de oven voor op 160 graden en smelt de pure chocolade au bain-marie.
Scheid de eieren; doe de eiwitten direct in de kom van de mixer.
Meng in een aparte kom alle droge ingrediënten: bloem, cacaopoeder, bakpoeder en zuiveringszout, samen gezeefd, en de helft van de suiker.
Meng in een andere kom de eidooiers met de zonnebloemolie en het water.
Voeg het eimengsel bij de droge ingrediënten en meng met een garde tot een glad beslag zonder klontjes.
Voeg de gesmolten chocolade toe en meng krachtig tot een gladde, egale massa.
Klop de eiwitten met een snufje zout eerst op lage snelheid; voeg de rest van de suiker toe en klop daarna tot stijve pieken.
Spatel de eiwitten voorzichtig door het beslag: voeg eerst een derde toe en meng voorzichtig, voeg daarna de overige twee derde toe.
Giet het beslag in een niet-ingevette chiffoncakevorm van 18 cm doorsnee en strijk de bovenkant glad.
Bak op 160 graden gedurende 40-45 minuten; controleer de gaarheid met een houten prikker.
45 minHaal de cake uit de oven en laat ondersteboven afkoelen, steunend op de pootjes van de vorm.
Maak de cake voorzichtig los uit de vorm, help eventueel met een mespunt.
Een chiffoncake is eigenlijk geen cake in de klassieke zin, het is een gestabiliseerd luchtkussen. De lucht komt van geklopt eiwit, en de structuur die dat luchtkussen in stand houdt komt van de olie en de ongeklopte eidooiers. Dat is het hele mechanisme: een zware, vochtige basis van dooier, olie en water, en een lichte, luchtige basis van stijfgeklopt eiwit met suiker. Alles wat er verder gebeurt, dient om die twee bij elkaar te houden zonder dat de een de ander platdrukt.
Daarom wordt de vorm niet ingevet. Dat lijkt een fout, maar het is precies andersom: de cake moet tijdens het bakken tegen de wand omhoog kunnen kruipen en zich daaraan vastklampen. Vet een chiffonvorm in en de cake glijdt eraf voor hij de kans krijgt op te bollen, en je krijgt een plat, dicht ding. Om die reden koelt de cake ook ondersteboven af, op de pootjes van de vorm: zo hangt het luchtige kruim aan zijn eigen gewicht in plaats van in te zakken onder zijn eigen gewicht.
Of hij gaar is, zie je niet aan de klok maar aan de prikker: komt die er droog uit, dan is het beslag gestold rond de lucht die erin zit. De 40 tot 45 minuten zijn de ondergrens, geen eindpunt — een huishoudoven kan makkelijk 10 tot 15 graden afwijken van wat hij aangeeft, en dat verschuift de tijd. Zet de prikker in het midden, daar gaart het laatst.
De eieren zijn de motor van dit gerecht, en daarom worden ze gesplitst: de dooiers geven vet en smaak aan het zware beslag, de eiwitten geven lucht wanneer je ze apart opklopt. Sommigen zeggen dat je sneller resultaat hebt als je hele eieren klopt. Nee, want een heel ei klopt nooit tot de stevige, kleine luchtbelletjes die een eiwit alleen kan vormen — het vet in de dooier breekt die belletjes af voor ze stevig worden. Vier eieren is voor dit formaat vorm (18 cm) de juiste verhouding; met minder eieren krijg je te weinig lucht, met meer wordt het beslag te zwaar om op te bollen.
De suiker doe je bewust in twee delen: de helft bij de droge ingrediënten, de helft bij het eiwit. Dat eerste deel helpt het beslag glad worden zonder klontjes, het tweede deel geeft het eiwit de stevigheid om stijve pieken te vormen en die vast te houden tot het beslag gebakken is. Gewone witte suiker is hier prima; fijnere suiker lost iets sneller op in het eiwit, maar het verschil is klein genoeg dat je er niet speciaal voor naar de winkel hoeft.
Bloem en cacaopoeder samen zeven is geen sierlijkheidje, het voorkomt klontjes cacao die later als bittere stipjes in de cake blijven zitten — cacaopoeder klontert makkelijker dan bloem. Bakpoeder en zuiveringszout doen ieder iets anders: bakpoeder werkt vooral door de hitte van de oven, zuiveringszout reageert op de zuurgraad in het beslag (de chocolade, het water) en werkt al eerder. Samen geven ze een extra zetje bovenop de lucht die het eiwit al levert. Heb je geen zuiveringszout, dan kun je met iets meer bakpoeder werken, maar de cake zal iets minder fijn van kruim worden.
De zonnebloemolie is een vloeibaar vet, en dat is de clou: vloeibaar vet blijft bij kamertemperatuur zacht, en dat houdt het kruim van een chiffoncake zacht zelfs koud uit de koelkast. Boter wordt vast bij koude temperaturen en zou het kruim stug maken. Vervang zonnebloemolie dus door een andere neutrale, vloeibare plantaardige olie, niet door boter — dat is het criterium, niet het merk olie.
De pure chocolade, au bain-marie gesmolten, geeft smaak en een beetje extra vet, maar let op het au bain-marie: rechtstreeks op het vuur smelten verbrandt de chocolade sneller dan je denkt, zeker op een huishoudfornuis waar de hitteverdeling onder een pannetje niet gelijk is. Au bain-marie — een kom op een pan met zacht wasemend water, niet kokend — geeft je de controle die een gewone pit daar niet geeft.
Deze cake hoort niet bij het Nederlandse aardappel-en-brood ritme, en dat is geen gebrek: het is een dessert of een bijgerecht bij de koffie, iets voor na het avondeten of ertussenuit. Reken op geduld bij het spatelen van het eiwit door het beslag — doe het in twee keer, eerst een derde om het beslag lichter te maken, dan de rest, en ga rustig, met een lichte hand. Haast daarbij drukt precies de lucht eruit die je net zo zorgvuldig had opgeklopt.
·