Yapay zeka fotoğrafıAhududu Reçelli Glutensiz Tart
Glutensiz, ahududu reçeliyle doldurulmuş çıtır bir tart.
Etiketler malzemelerden otomatik olarak belirlenir ve hatalı olabilir. Sizin için önemliyse ambalajı kontrol edin.
Malzemeler
- 200 g Pirinç Unu
- 50 g Patates Nişastası
- 150 g Şeker
- 1 adet Yumurta
- 150 g Tereyağı soğuk
- 8 g Kabartma Tozu
- 1 adet Limon Kabuğu Rendesi
- 450 g Ahududu Reçeli
Yapılışı
Büyük bir kapta pirinç unu ve patates nişastasını birleştirin; yumurta, şeker, kabartma tozu ve limon kabuğu rendesini ekleyin.
Küp doğranmış soğuk tereyağını ekleyin ve hamuru elinizle kapta yoğurun.
Hamuru unlanmış bir yüzeye alın ve düzgün, pürüzsüz bir top haline gelene kadar enerjik şekilde yoğurun.
Hamuru streç filme sarın ve en az 1 saat dinlenmesi için buzdolabına koyun.
60 dkHamuru merdaneyle 4-5 mm kalınlığında açın.
Hamuru, yağlanmış ve pirinç unu serpilmiş 22 cm çapındaki kalıba yerleştirin, kenarlara bastırın.
Tabanı çatalla delin ve tartı ahududu reçeliyle doldurun.
Kalan hamuru açın ve tartın üstünü süslemek için şekiller kesin.
Tartı 180 derece önceden ısıtılmış fırında yaklaşık 30 dakika pişirin.
30 dkServis etmeden önce tartın tamamen soğumasını bekleyin.
Bu glutensiz bir tart, ama glutensiz olmasından korkma — pirinç unu ve patates nişastası burada birbirini tamamlıyor, biri yapıyı veriyor biri gevrekliği. Tutup tutmaması tek bir şeye bağlı: tereyağının soğuk kalması. Un ısınırsa hamur değil, bisküvi hamuruna benzer bir şey çıkar elinden, pişince de sertleşir, kırılmaz, kaşıkla kesmen gerekir.
Bazıları "glutensiz hamur zaten yapışkan olur, elle bastır yeter" der. Hayır, çünkü yapışkanlık glutensizlikten değil, tereyağının elinde erimesinden gelir. Soğuk küp halinde kalırsa, un onu kaplar, pişerken erir ve katmanlar bırakır — işte o zaman gevrek olur. Yoğurma kısa ve hızlı olmalı, sabırla değil hızla yapılan bir iş bu.
Reçel burada hem dolgu hem de nem dengesi kuruyor. 450 gram reçel geniş bir alana yayılınca ince bir tabaka olur, taban ıslanmaz, üst hamur da ıslanmadan pişer. Dinlenme süresi ise asıl sabrı ister: bir saat buzdolabında bekleyen hamur açılırken dağılmaz, kenara bastırırken yırtılmaz.
Pirinç unu burada glutenin yokluğunu doldurmaya çalışmıyor, zaten kendi karakterini taşıyor: nötr, hafif kumlu bir doku. Patates nişastası ise onun eksik bıraktığı bağı veriyor, pişince hafif bir şeffaflık ve gevreklik katıyor. İkisi tek başına yeterli değil, birlikte çalışıyorlar — biri varsa diğeri de olmalı, aksi halde hamur ya un gibi dağılır ya da lastik gibi gerilir.
Tereyağı soğuk olmalı çünkü iş onun eriyerek değil, un tanelerini kaplayarak katman bırakmasıyla ilgili. Elinle küp küp hamura katarken parmakların ısıtmaya başlar, bu yüzden uzun yoğurma burada düşmandır. Eğer tereyağı yoksa, aynı miktarda soğuk margarin kullanılabilir ama sonuç daha az kırılgan olur — ölçüt şu: oda sıcaklığında kalıp koruyan, parmakla bastırınca direnç gösteren bir yağ olmalı.
Şeker ve limon kabuğu rendesi burada tatlandırıcıdan çok dengeleyici görevde. Reçel kendi tatlılığını zaten taşıyor, hamurun şekeri fazla olursa pişerken kenarlar koyulaşır, yanığa yakın bir renk alır. Limon kabuğu ise o ağırlığı kesen, burukluğu dağıtan küçük bir fren.
Kabartma tozu az miktarda, çünkü bu hamur kabarmayacak, sadece gevşeyecek. Fazlası tabanı şişirir, reçel üstte gölleşir, kenarlardan taşar. 8 gram gibi görünse de ince bir hesap bu — tartın kenarları düz kalsın diye.
Kalıp 22 santim çapında, bu oran altı kişiye yetecek kadar ince bir dilim demek. Daha büyük kalıp kullanırsan hamur tabanı ince kalır, ortası reçelin ağırlığıyla çöker; daha küçük kalıp kullanırsan kenarlar kalınlaşır, pişme eşit olmaz. Ev fırınında bu ölçü, ısının her yere eşit ulaşması için de önemli — büyük fırınlar gibi güçlü hava akımı olmadığından, kalıp büyürse kenar ile orta arasında pişme farkı oluşur.
Fırın sıcaklığı burada 180 derece olarak veriliyor ama asıl işaret görsel: üst hamurun kenarları hafif altın renge dönmeli, reçel kabarcıklanıp durulmalı. Otuz dakika bir alt sınır, fırının gerçek huyunu sen bilirsin — kimi ev fırını daha sıcak üfler, kimi daha yavaş ısınır. Tamamen soğumasını beklemek ise tembellik değil, zorunluluk: sıcakken kesilen reçel akışkan kalır, dilim dağılır. Soğuyunca reçel kendini toplar, tart ayakta durur.