Yapay zeka fotoğrafıRicottalı Hrustiki (Çıtır Hamur Tatlısı)
Ricotta peyniriyle hazırlanan, kızartılan ya da fırınlanan çıtır, hafif tatlı bir hamur işi.
Etiketler malzemelerden otomatik olarak belirlenir ve hatalı olabilir. Sizin için önemliyse ambalajı kontrol edin.
Malzemeler
- 450 g Un
- 400 g Ricotta Peyniri
- 100 g Şeker
- 1 adet Limon ya da Portakal Kabuğu Rendesi
- 1 çay kaşığı Kabartma Tozu
- Pudra Şekeri damak tadına göre
- Ayçiçek Yağı kızartmak için, yeterli miktarda
Yapılışı
Bir kaseye unu eleyin, kabartma tozu, şeker ve limon ya da portakal kabuğu rendesini ekleyip tahta kaşıkla karıştırın.
Ricotta peynirini ekleyip elastik ve pürüzsüz bir hamur elde edene kadar elinizle yoğurun.
Hamuru streç filme sarıp dinlenmeye bırakın.
Hamuru hafifçe unlanmış bir yüzeye alıp oklava ile çok ince açın.
Açılan hamuru bıçak ya da dişli ravioli kesme tekerleğiyle dikdörtgenler halinde kesin. Ortasına bir kesik atın.
Bir tavaya yeterli miktarda ayçiçek yağı koyup 170 dereceye kadar ısıtın.
Hrustikileri 2-3'er adet olacak şekilde altın rengi alana kadar kızartın.
Kızaran hrustikileri maşayla alıp kağıt havlu serilmiş bir tabağa aktarın.
Servis etmeden önce hrustikilerin üzerine bolca pudra şekeri serpin.
Fırında pişirmek isterseniz, yağlı kağıt serilmiş bir tepsiye dizip 180 derecede yaklaşık 20 dakika pişirin.
20 dk
Neler değiştirildi
Kızartma yağı yerel mutfağa uygun olması için Ayçiçek Yağı ile değiştirildi.
Bu, aslında bir hamur işi marifeti: un, ricotta ve biraz şeker, mayasız ama kabartma tozuyla şişen bir hamur, inceden açılıp şeritler halinde kesiliyor ve kızgın yağda ya da fırında çıtırlaşıyor. Tutup tutmaması tek bir şeye bağlı: hamurun inceliğine. Kalın açarsan içi hamur kalır, çıtır değil kalın bir bisküvi olur; yufka gibi ince açarsan kızartma anında kabarır, köpürür, gerçek "hrustik" dediğimiz o kırılgan, hafif yapı çıkar.
Bazıları ricotta yerine lor koyar, olur da der ama aynı şey değildir diye düşünür — hayır, aslında olur, çünkü ikisi de nemini tutan, yağsız süzme bir peynirdir; ölçüt nem oranı ve tanecik yapısı, isim değil. Önemli olan hamuru bağlayacak kadar yoğun, ama elinize yapışacak kadar sulu olmaması.
Pudra şekerinin bolluğu burada süs değil, denge unsuru: hamurun kendisi az şekerli, tatlılık yüzeyden geliyor. Bu, İtalyan kökenli ama artık her mutfağın kendi usulüyle yaptığı, ekonomik bir tatlı — pahalı malzeme istemiyor, elde kalan un ve peynirle yapılıyor, bu yüzden yaygınlaşmış.
Un burada sadece dolgu değil, yapının omurgası. Elemek havayı hamura karıştırır, kabartma tozunun eşit dağılmasını sağlar; elemezseniz bir lokma kabarık, bir lokma sönük çıkar. 450 gramlık ölçü altı kişilik bir tabak için konuşuyor, tek seferde bu kadar un elinizde kolay yoğrulur, fazlası masanızı da kolunuzu da zorlar.
Ricotta peyniri hamura nem ve hafiflik veriyor; yağ yerine su görevi görüyor ama suyun tersine, kıvamı da koruyor. Süzme peynir alırken elinizle sıkıp bakın — avucunuzda su birikiyorsa fazla sulu, hamura girince yapışkanlaşır. İyi bir ricotta elinizde kuru kalır, parmaklarınız arasında dağılır. Bulamazsanız lor tutar, ama lorun tuzunu ve fazla nemini bir süzgeçte biraz dinlendirip almak gerekir, yoksa hamur yumuşak kalır ve kızartmada yağ çeker.
Şeker burada tatlandırmak için değil, karamelize olup kenarları hafif renklendirmek için var; 100 gram azdır, bu yüzden esas tatlılık pudra şekerinden geliyor. Limon ya da portakal kabuğu rendesi ise peynirin ağırlığını kesen bir ferahlık katıyor — kabuğu rendelerken beyaz kısma inmeyin, o acılık verir, sadece renkli yüzeyi alın.
Kabartma tozu, mayasız bir hamuru kızartma sıcaklığında aniden şişirmek için orada; bu yüzden hamuru dinlendirmek önemli, glüten gevşesin, hamur elastik kalsın, oklavayla incecik açılabilsin. Hamuru açarken avuç içinizin arkasıyla hissedin: ince kağıt kalınlığına yaklaştığında ışığı biraz geçirir, o an doğru andır.
Yağ sıcaklığı 170 derece diye veriliyor ama evde bunu termometresiz anlamanın yolu var: hamur parçasını attığınızda hemen yüzeye çıkıp köpürmeye başlıyorsa yağ hazır. Daha erken atarsanız hamur dibe çöker, yağı emer, ağırlaşır; bu kusurun nedeni düşük sıcaklık, hamurun kendisi değil. İki üç parçayı aynı anda kızartmak tavsiye ediliyor çünkü fazla kalabalık ettiğinizde yağın sıcaklığı birden düşer, hepsi birden ağırlaşır.
Fırında pişirmek isteyenler için 180 derece ve yaklaşık 20 dakika bir başlangıç noktası, kesin bir bitiş değil; kenarları altın rengine döndüğünde, ortası hâlâ hafif soluk kalsa da çıkarın, fırında kalan sıcaklıkla devam eder pişmeye. Bu, kızartmaya göre daha az çıtır ama daha hafif bir sonuç verir, iki yöntem de birbirinin yanlışı değil, sadece farklı sonucu var.
Bu tatlı sabırla ilgili bir şey öğretiyor: hamuru dinlendirmeden açarsanız direnir, büzülür, ince açılmaz. Acele ettiğinizde hamur size bunu söyler, siz söylemeseniz de o söyler.