Φωτογραφία AIΓλυκόξινη σαλάτα με νουντλς
Φρέσκια, τραγανή σαλάτα με νουντλς, λαχανικά και γλυκόξινο ντρέσινγκ με ανανά.
Οι ετικέτες προκύπτουν αυτόματα από τα υλικά και ενδέχεται να είναι λανθασμένες. Ελέγξτε τη συσκευασία αν αυτό είναι σημαντικό για εσάς.
Υλικά
- 200 ml Χυμός ανανά
- 1 κ.σ. Ξύδι ρυζιού
- 2 κ.σ. Κέτσαπ
- 1 κ.σ. Καστανή ζάχαρη
- 1 κ.σ. Τζίντζερ
- 1 κ.σ. Σάλτσα σόγιας
- 1 κ.σ. Κορν φλάουρ
- 200 γρ. Νουντλς
- 100 γρ. Εδαμάμε
- 200 γρ. Καρότο κομμένο σε λεπτές λωρίδες
- 150 γρ. Κωνικό λάχανο ψιλοκομμένο
- 125 γρ. Ζαχαρομπίζελα κομμένα
- 2 τεμ. Φρέσκο κρεμμυδάκι ψιλοκομμένο
- ½ τεμ. Ανανάς κομμένος σε κύβους
- 1 τεμ. Αβοκάντο κομμένο σε φέτες
- 1 ματσάκι Κόλιαντρο φρέσκο
- 25 γρ. Αράπικο φιστίκι αλατισμένο
- 25 γρ. Σουσάμι καβουρδισμένο
Βήματα
Ανακατέψτε τον χυμό ανανά, το ξύδι ρυζιού, το κέτσαπ, την καστανή ζάχαρη, το τριμμένο τζίντζερ, τη σάλτσα σόγιας και το κορν φλάουρ σε μια κατσαρόλα, φέρτε σε βρασμό και σιγοβράστε λίγα λεπτά μέχρι να πήξει. Αφήστε να κρυώσει.
5 λεπτάΒράστε τα νουντλς σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας, προσθέτοντας το εδαμάμε το τελευταίο λεπτό του βρασμού. Στραγγίστε και ξεπλύνετε με παγωμένο νερό.
10 λεπτάΑνακατέψτε τα νουντλς και το εδαμάμε με τη μισή ποσότητα από το γλυκόξινο σος.
Βάλτε το καρότο και το λάχανο σε ένα μπολ, απλώστε από πάνω τα νουντλς με το εδαμάμε. Προσθέστε τα ζαχαρομπίζελα, το φρέσκο κρεμμυδάκι, τον ανανά, το αβοκάντο και το υπόλοιπο ντρέσινγκ.
Πασπαλίστε με φρέσκο κόλιαντρο, σουσάμι και αράπικο φιστίκι πριν το σερβίρισμα.
Αυτό δεν είναι σαλάτα με λάδι και λεμόνι, είναι μια κρύα πιατέλα νουντλς όπου η ισορροπία γλυκό-ξινό-αλμυρό κρίνεται στην κατσαρόλα με το σος, πριν καν αγγίξεις τα λαχανικά. Η επιτυχία εξαρτάται από δύο πράγματα: να πήξει σωστά το σος, όχι σφιχτό σαν ζελέ αλλά σαν γλασέ που κολλάει στην πλάτη του κουταλιού, και να κρατήσεις τραγανά τα λαχανικά, δηλαδή να μην τα αφήσεις να δουν ζεστό νερό περισσότερο απ'όσο πρέπει.
Ξέχασε το ελαιόλαδο εδώ, δεν έχει καμία δουλειά. Το λίπος της σαλάτας το δίνει το αβοκάντο και η γεύση φτιάχνεται από οξύ, γλυκό και άρωμα τζίντζερ, όχι από λιπαρό. Αν βάλεις λάδι, απλά θα αραιώσεις τη γεύση που προσπαθείς να πετύχεις.
Κάποιοι λένε ότι μια σαλάτα με νουντλς είναι ένα πιάτο, βάζεις όλα μαζί και ανακατεύεις. Όχι, γιατί εδώ έχεις τρία διαφορετικά «ψησίματα» που τρέχουν παράλληλα, το σος που πήζει, τα νουντλς που βράζουν, το εδαμάμε που μπαίνει στο τέλος, και αν τα μπερδέψεις η σαλάτα βγαίνει είτε με λαπάτο βράσιμο είτε με σος που δεν έπιασε σύσταση.
Ο χυμός ανανά και η καστανή ζάχαρη δίνουν το γλυκό, το ξύδι ρυζιού και η σάλτσα σόγιας δίνουν το ξινό-αλμυρό, το κέτσαπ δίνει χρώμα και ένα ελαφρό ντοματένιο βάθος, και το κορν φλάουρ είναι ο μηχανικός που δένει όλο αυτό σε γλασέ. Το τζίντζερ, φρέσκο αν έχεις, μπαίνει τριμμένο γιατί έτσι απλώνει το άρωμά του μέσα στο υγρό, δεν αρκεί μόνο να το ρίξεις σε κομμάτια. Αν δεν έχεις ξύδι ρυζιού, το κριτήριο είναι ένα ξύδι ήπιο, όχι πολύ δυνατό, μηλίτη για παράδειγμα, κρατάς ίδια ποσότητα.
Το σος σιγοβράζει λίγα λεπτά μέχρι να πήξει, και το σημάδι είναι καθαρό: όταν σέρνεις το κουτάλι στον πάτο της κατσαρόλας και μένει για μισό δευτερόλεπτο ένα ίχνος πριν κλείσει πίσω το υγρό, είναι έτοιμο. Αν το αφήσεις να κρυώσει εντελώς πριν το χρησιμοποιήσεις, προλαβαίνεις να μην ζεσταθούν τα κρύα λαχανικά και να μη μαλακώσει το αβοκάντο.
Τα νουντλς βράζουν σύμφωνα με τη συσκευασία, αλλά το κλειδί είναι το ξέπλυμα με παγωμένο νερό αμέσως μετά το στράγγισμα. Αυτό δεν είναι φιοριτούρα, κόβει το άμυλο που θα τα έκανε να κολλήσουν σε μπλοκ, και σταματάει το βράσιμο στην ώρα του, όχι ένα λεπτό μετά. Το εδαμάμε μπαίνει το τελευταίο λεπτό ακριβώς γιατί θέλει ελάχιστο βράσιμο, σβήνει αν το αφήσεις παραπάνω μέσα στη ζεστή κατσαρόλα.
Το καρότο σε λωρίδες και το λάχανο ψιλοκομμένο δεν μαγειρεύονται καθόλου, μπαίνουν ωμά στον πάτο ακριβώς για να κρατήσουν την τραγανότητα, το καρότο λυγίζει ανάμεσα στα δάχτυλα αλλά δεν σπάει, αυτό είναι το σημάδι ότι είναι κομμένο σωστά λεπτό, όχι ότι έχει μαγειρευτεί. Τα ζαχαρομπίζελα το ίδιο, ωμά και κομμένα, δίνουν ένα δεύτερο επίπεδο τραγανότητας πιο γλυκό.
Το αβοκάντο κόβεται τελευταία στιγμή, γιατί μαυρίζει γρήγορα, αν θέλεις να το ετοιμάσεις από πριν βάλε λίγο ξινό πάνω του. Το φιστίκι και το σουσάμι καβουρδισμένα δίνουν το τραγανό στοιχείο στο τέλος, και αν δεν βρίσκεις φιστίκι αλατισμένο, το κριτήριο είναι ένας ξηρός καρπός με ελαφρά αλμύρα και τραγανή υφή, αμύγδαλο κομμένο σε λεπτά κομμάτια κάνει δουλειά.
Το πιάτο βγάζει λίγο μεζέ αίσθηση, πολλά μικρά κομμάτια που τρως μαζί σε κάθε μπουκιά, αλλά δεν είναι μεζές με την παραδοσιακή σημασία, είναι μια πλήρης κρύα σαλάτα-γεύμα. Σε κανονική κουζίνα διαμερίσματος δεν χρειάζεσαι ειδικό εξοπλισμό, μια κατσαρόλα για το σος και μια για τα νουντλς αρκούν, απλά μην τα κάνεις ταυτόχρονα την πρώτη φορά, δεν βιάζεσαι.