AI-fotoWok met kip en groenten
Een snelle wokschotel met kip, groenten en noedels in kokosmelk.
Labels worden automatisch bepaald op basis van de ingrediënten en kunnen onjuist zijn. Controleer de verpakking als dit voor jou belangrijk is.
Ingrediënten
- 3 stuks Eieren
- 3 el Water
- 400 g Kipfilet in dunne reepjes gesneden
- 1 el Currypasta gele
- 1 stuks Ui in dunne partjes gesneden
- 1 tl Gember fijn geraspt
- 3 teentje Knoflook fijngesneden
- 200 g Broccoli in roosjes verdeeld
- 1 stuks Paprika in blokjes gesneden
- 150 g Wortel in reepjes gesneden
- 400 ml Kokosmelk
- 300 g Ramennoedels
- 100 g Spinazie
- 4 el Sesamolie om in te bakken
- Zout
- Zwarte peper vers gemalen
- 3 stuks Lente-ui in ringetjes gesneden
- 40 g Cashewnoot grof gehakt
- 1 bosje Koriander vers, grof gehakt
Stappen
Klop de eieren met het water, voeg een beetje zout en peper toe, klop tot een luchtig mengsel en giet het in een zeer hete wok met olie.
2 minRoer snel door en laat het daarna stollen tot een luchtige omelet. Leg de omelet apart op een bord.
2 minVoeg nog wat olie toe aan de hete wok en bak de kip, currypasta en ui, onder voortdurend roeren, enkele minuten.
5 minZet het vuur lager tot middelhoog en voeg gember, knoflook, broccoli, paprika, wortel en kokosmelk toe. Laat 5 minuten sudderen, kook ondertussen de noedels volgens de aanwijzingen op de verpakking.
5 minSnijd de omelet in reepjes en voeg de omelet, noedels en spinazie bij het gerecht, roer goed door en verdeel over de kommen.
2 minBestrooi met cashewnoten, lente-ui en koriander.
1 min
Dit is in wezen twee technieken na elkaar in dezelfde pan: een omelet schroeien, en daarna een roerbak die langzaam verandert in een soepachtige curry. De wok is hier geen cultobject maar gewoon een pan met schuine wand, zodat je met weinig olie en veel hitte snel kunt duwen en schuiven zonder dat alles aan de bodem blijft plakken. Wat het gerecht bepaalt is niet een tijdschema maar de volgorde van gaarheid: wat snel gaar is (ei, ui, kip in reepjes) gaat er eerst in en eruit, wat taai en vezelig is (broccoli, wortel, paprika) krijgt de tijd om zacht te worden in vocht.
Die kokosmelk is het scharnierpunt. Zonder vocht zou je hier een droge roerbak houden, met wortel die vanbuiten gaar is en vanbinnen nog knapt als glas. Met de kokosmelk erbij maak je er een korte stoofpartij van: de groente gaart gelijkmatig door, en de currypasta trekt erin los tot een saus die de noedels straks vasthoudt in plaats van ervan af te glijden.
Sommigen zeggen: een wok moet eerst rokend heet zijn voordat er iets in mag, anders wordt het stoven in plaats van bakken. Dat klopt voor de kip en de ui, niet voor het moment dat de kokosmelk erbij komt — dan wíl je juist dat het vuur zakt, want kokosmelk met vet erin gaat bij te hoge hitte schiften, uiteenvallen in olie en wei in plaats van een romige saus te blijven. Vandaar die stap waarin het vuur expliciet lager gaat: dat is geen voorzichtigheid, dat is het voorkomen van een gebroken saus.
Het ei is het eerste signaal dat je over je fornuis krijgt. Op een huishoudelijk gasfornuis, en al helemaal op inductie of elektrisch, bereik je zelden de output van een restaurantbrander. Dat is geen ramp, maar het betekent: geef de wok echt de tijd om heet te worden vóór het ei erin gaat, anders stolt het log en rubberachtig in plaats van luchtig. Het teken is niet een tijd maar een geluid en een geur — het moet sissen zodra het raakt, niet langzaam gaan garen in lauwe olie.
De kip in dunne reepjes dient een praktisch doel: dun vlees is binnen een paar minuten door en door gaar zonder dat de buitenkant verbrandt. Dik gesneden kip dwingt je te kiezen tussen rauw vanbinnen of droog vanbuiten. Heb je geen kipfilet, dan werkt alles wat je snel in reepjes kunt garen zonder dat het vet uitlekt en de pan verdrinkt — kalkoenfilet bijvoorbeeld, of stevige tofu als je het zonder vlees wilt.
Gember en knoflook gaan er pas bij als het vuur al terug is, en dat is met opzet: beide verbranden razendsnel op hoog vuur en worden dan bitter. Dat is de fout die deze volgorde voorkomt — niet "te lang bakken" in het algemeen, maar specifiek: aromaten op hitte die voor vlees bedoeld is.
Bij de groente telt niet de klok maar de buiging. Een stuk wortel dat nog breekt als je het buigt, is nog niet klaar; buigt het mee zonder te breken, dan is het goed. Broccoli verraadt zichzelf door kleur: van dof grijsgroen naar fel groen, dat is het moment vlak voordat hij gaar genoeg is. Paprika mag best nog wat beet houden, die hoort hier niet zompig te worden.
De noedels kook je apart, en dat is bewust gescheiden van de rest: in de verpakking staat de enige betrouwbare ondergrens voor die specifieke noedel, en elk merk gedraagt zich anders. Heb je geen ramennoedels, dan is het criterium: een noedel die dun genoeg is om snel saus op te nemen en niet klontert. EierNoedels of zelfs rijstnoedels voldoen aan datzelfde criterium.
Spinazie gaat er pas helemaal aan het eind bij, buiten het vuur zo goed als, want spinazie is voor 90 procent water en slinkt binnen een halve minuter tot niets. Te vroeg erbij en je hele gerecht wordt een waterige soep in plaats van een saus die aan de noedel blijft hangen.
In een Nederlands huishouden waar de avondmaaltijd meestal aardappelen is, staat dit gerecht er wat buiten — het is zelfvoorzienend met zijn noedels en groente, je hoeft er niets bij te serveren. Dat is meteen ook de charme ervan voor een doordeweekse avond: één pan, geen bijgerecht, en de was blijft beperkt tot die ene wok en een kookpan voor de noedels.