Yapay zeka fotoğrafıŞarapta Tavşan
Kırmızı şarapta marine edilip otlar ve baharatlarla yavaşça pişirilen, ev yapımı bir tavşan yemeği.
Etiketler malzemelerden otomatik olarak belirlenir ve hatalı olabilir. Sizin için önemliyse ambalajı kontrol edin.
Malzemeler
- 1.2 kg Tavşan Eti
- 2 adet Soğan
- 1 adet Kereviz Sapı
- 1 adet Havuç
- 2 diş Sarımsak soyulmuş ve ezilmiş
- 2 adet Biberiye
- 4 adet Karanfil
- 6 adet Karabiber
- 4 adet Adaçayı
- 2 adet Defne Yaprağı
- 3 adet Maydanoz
- 2 adet Kekik
- 4 adet Fesleğen
- 1 adet Çubuk Tarçın
- 1 l Kırmızı Şarap
- 6 yemek kaşığı Zeytinyağı
- 2 yemek kaşığı Un
- Tuz tadına göre
Yapılışı
Tavşanın başını, iç organlarını ve fazla yağını temizleyin, büyük parçalara kesin, yıkayıp kurulayın.
Tavşan etini bir kaba koyun, soğan, havuç, kereviz sapı, sarımsak, biberiye, karanfil, kekik, adaçayı, karabiber, maydanoz, fesleğen, defne yaprağı ve tarçını ekleyin.
Üzerine kırmızı şarabı dökün, tuz ekleyin, üstünü kapatın ve buzdolabında 12–24 saat marine edin.
720 dkMarinasyon sıvısını süzün, et parçalarını kağıt havluyla kurulayın ve una bulayın.
Zeytinyağını ısıtın, ikinci soğanı kısık ateşte yaklaşık 10 dakika kavurun.
10 dkSoğanı bir tencereye aktarın, tavşan etini ekleyin ve her iki tarafı altın rengi olana kadar kavurun.
Marinasyondan kalan sebze ve baharatları ekleyin, kısık ateşte karıştırarak ve marinasyon sıvısından ekleyerek kavurun.
Tencereyi kapatın ve et yumuşayana kadar yaklaşık 50–60 dakika pişirin.
Tadına göre tuz ve karabiber ekleyin, tavşan parçalarını ayrı bir kaba alın.
Kalan sıvıyı blenderdan geçirerek sos haline getirin.
Tavşan parçalarını tekrar tencereye koyun, sosu üzerine dökün ve tekrar ısıtın.
Şarapta tavşanı servis edin.
Bu tencere bir av hayvanının etiyle şarabın asitliğinin kavgasıdır, yemek olarak çıkan da bu kavganın barışıdır. Tavşan eti kendi başına kuru ve lifli bir ettir, yağ neredeyse yok, bu yüzden pişerken koruyacak bir şey bulamazsa odun gibi sertleşir. Şarap burada süsleme değil, aracıdır: içindeki asit önce etin lifini gevşetir, sonra pişerken o lifleri yavaşça yumuşatıp dağıtır.
Tutup tutmaması tek şeye bağlı: ete sabır gösterip göstermediğinize. On iki saatlik bekleme bir töreн değil, kimyadır — şarabın ete işlemesi zaman ister, acele edilirse sadece dışı ıslanır, içi aynı sert et kalır. Sonra tencerede geçirilen o bir saat de aynı mantık: kısık ateşte, kapak altında, et kendi suyunu ve şarabı yavaşça içine çeker.
Bazıları «tavşan eti kurudur, pişirmeden önce sütte bekletmek gerekir» der. Hayır, çünkü burada süt değil şarap ve baharatlar işi görüyor; süt sadece kokuyu örter, şarap hem kokuyu alır hem eti gerçekten yumuşatır. İkisini karıştırmayın, amaçları ayrı.
Ev ocağında bu yemek zorlanmaz, çünkü kısık ateş ve kapalı tencere her ocakta vardır. Zorlanan tek şey sizin beklemeniz olur — tencere değil.
Soğanı ikinci kavurmada "kısık ateşte, yaklaşık on dakika" diye anarsınız ama asıl işaret farklıdır: soğan saydamlıktan çıkıp kenarları hafif altın rengine dönene kadar beklersiniz, dakika sadece alt sınırdır. Burada amaç soğanı yakmak değil, şekerini açığa çıkarmaktır — yanmış soğan acı yapar, acı soğan da sosun tadını baştan bozar.
Tavşanı una bulayıp kavurduğunuzda aradığınız işaret şu: et her iki yüzünde de altın-kızıl bir kabuk tutmalı, griye değil. Gri kalan et demek ki sıcaklık yetersiz kalmış, su salmış, kabuk tutmamış. Un burada bir örtü görevi görür — eti korur, sosu kalınlaştırır, kavurma sırasında nemi dışarı çok hızlı kaçırmaz. Unsuz da yapılabilir ama o zaman sos daha ince kalır, blenderden geçirdiğinizde bunu göz önünde bulundurun.
Marine edilen sebze ve baharatları tencereye geri attığınızda, karıştırıp marinasyon sıvısından azar azar eklerken aradığınız şey şu: dibe yapışma başlamadan önce sıvı eklemek. Dip tutmaya başlarsa koku acılaşır, bu da sosu geri döndürülemez şekilde bozar. Kapağı kapatıp etin yumuşamasını beklediğiniz elli-altmış dakika da sadece alt sınırdır; gerçek işaret, bir çatalın ete batıp hiç dirençle karşılaşmadan geçmesidir. Direnç varsa, tavşan hâlâ tavşandır, daha beklemesi gerekir.
Malzemelere gelince: tavşan eti seçerken genç hayvan arayın, çünkü yaşlı tavşanın eti daha da sert ve kurudur, hiçbir şarap onu tam kurtaramaz. Kereviz sapı, havuç ve soğan burada klasik "üçlü taban" görevindedir — et suyuna derinlik verirler, yoksa sos tek boyutlu kalır; bulamazsanız sadece soğan ve havuçla da iş görülür ama tat daha yalın olur. Taze otlar — biberiye, adaçayı, kekik, fesleğen, defne — tavşanın hafif av hayvanı kokusunu örtmek için değil, onu dengelemek için oradadır; kuru ot kullanacaksanız miktarı azaltın, çünkü kuruduklarında koku yoğunlaşır.
Karanfil, karabiber ve tarçın şaraba sıcak bir ağırlık verir, bu üçü aslında eski av etlerinin güçlü kokusunu yumuşatmak için kullanılagelmiş baharatlardır — bu bir gizem değil, basbayağı mutfak ekonomisi: ucuz ve bulunan av etini, elde bulunan baharatlarla yenilir hale getirme alışkanlığı. Kırmızı şarap seçerken ölçüt şudur: içip içebileceğiniz kadar iyi olsun, çünkü pişince tadı yoğunlaşır, kötü şarap pişince daha kötü olur. Zeytinyağı burada sıradan bir kızartma yağı değil, soğanı ve eti kavururken dumanlanmadan dayanabilen bir yağ olmalı.
Bu yemeği çorbayla açıp yanında pilav ya da bulgurla, sonunda çayla kapatmak size doğal gelir; sos zaten kendi başına yeterince yoğun, pilav onu üstüne almak için iyi bir bahane olur.